شابونو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شابونو نام اقامتگاههایی است که در جنگلهای آمریکای جنوبی بومیان در آنها زندگی میکنند. دهکدههای دواری هستند که سقف انها از برگ و پوشال نخل ساخته میشوند که ساکنین آن اکثراً سرخپوستان یانوماما ونزوئلا و برزیل هستند.[۱] جمعیت افرادی که در این کلاتها زندگی میکنند بین ۶۰ تا ۱۰۰ نفر میباشد. ساکنین ایلاتی به شیوه ییلاق و قشلاق در فصل باران شابونوهای خود را گاهی به منظور دستیابی به باغات میوه نیمه وحشی عوض میکنند.[۲] دین و ایین مردم ساکن شابونوها شمنیسم است و به ارواح جنگل و توتمهای خاص خودشان اعتقاد دارند و از گردی سکر آور و توهم زا به نام (اپنا)در مراسم آیینی خود مثل انفیه استفاده میکنند.