سیکلون ب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قوطی‌های خالی‌شده گاز سیلکون-ب که از اردوگاه‌های مرگ نازی، که توسط نیروهای متفقین در پایان جنگ جهانی دوم کشف شد.

سیکلون ب (به آلمانی: Zyklon B; Uragan D2) نام نوعی گاز کُشنده و برگرفته از سم سیانور بود که رژیم آلمان نازی برای نسل‌کشی دسته‌جمعی اسیران در اردوگاه‌های مرگ هولوکاست، از آن استفاده می‌کرد.

احداث اتاق‌های گاز[ویرایش]

اردوگاه آشویتس، در پاییز ۱۹۴۱ میلادی، توسط آلمان نازی در خاک لهستان تحت اشغال تأسیس شد. برای پیشبرد طرح راه حل نهایی، آزمایشات ابتدایی بر روی اسیران جنگی روسی انجام گرفت که در اتاق‌ها گاز بوسیله سیکلون ب خفه‌شده و سپس به کورهٔ آدم‌سوزی فرستاده شدند.[۱] بازده خفه‌کردن دسته‌جمعی به وسیله گاز سیکلون ب، آنقدر برای نازی‌ها رضایت‌بخش بود که در فاصله چند ماه چهار اتاق گاز در اردوگاه مرگ برکناو، واقع در مجتمع اردوگاه آشویتس نصب شد و در مارس ۱۹۴۲ میلادی، نسل‌کشی یهودیان بصورت سازمان‌یافته در این اردوگاه آغاز گردید.[۲]

نحوه مسموم‌کردن قربانیان[ویرایش]

کوره‌های جسدسوزی در اردوگاه آشویتز

زندان‌بان نازی، قربانیان را به بهانه آن‌که باید حمام کنند، بصورت برهنه وارد اتاق‌های گاز کرده و سپس گاز سیکلون ب را از دوش‌ها وارد فضای بسته اتاق می‌کردند.[۳] اجساد مقتولین به کوره‌های آدم‌سوزی منتقل می‌گردید تا به خاکستر مبدل شود.[۴]

اردوگاه‌های حاوی اتاق گاز[ویرایش]

پانویس‌ها[ویرایش]