سیکلون ب

قوطی‌های خالی‌شده گاز سیلکون-ب که از اردوگاه‌های مرگ نازی، که توسط نیروهای متفقین در پایان جنگ جهانی دوم کشف شد.

سیکلون ب (به آلمانی: Zyklon B; Uragan D2)‏ نام نوعی گاز کُشنده و برگرفته از سم سیانور بود که رژیم آلمان نازی برای نسل‌کشی دسته‌جمعی اسیران در اردوگاه‌های مرگ هولوکاست، از آن استفاده می‌کرد.

احداث اتاق‌های گاز

اردوگاه آشویتس، در پاییز ١٩۴١ میلادی، توسط آلمان نازی در خاک لهستان تأسیس شد. برای پیشبرد طرح راه حل نهایی، آزمایشات ابتدایی بر روی اسیران جنگی روسی انجام گرفت که در اتاق‌ها گاز بوسیله سیکلون ب خفه‌شده و سپس به کورهٔ آدم‌سوزی فرستاده شدند. بازده خفه‌کردن دسته‌جمعی به وسیله گاز سیکلون ب، آنقدر برای برای نازی‌ها رضایت‌بخش بود که در فاصله چند ماه چهار اتاق گاز در اردوگاه مرگ برکناو، واقع در مجتمع اردوگاه آشویتس نصب شد و در مارس ١٩۴۲ میلادی، نسل‌کشی یهودیان بصورت سازمان‌یافته در این اردوگاه آغاز گردید.

نحوه مسموم‌کردن قربانیان

کوره‌های جسدسوزی در اردوگاه آشویتز

زندان‌بان نازی، قربانیان را به بهانه آن‌که باید حمام کنند، بصورت برهنه وارد اتاق‌های گاز کرده و سپس گاز سیکلون ب را از دوش‌ها وارد فضای بسته اتاق می‌کردند. اجساد مقتولین به کوره‌های آدم‌سوزی منتقل می‌گردید تا به خاکستر مبدل شود.

اردوگاه‌های حاوی اتاق گاز

• اردوگاه مرگ برکناو، واقع در مجتمع اردوگاه آشویتس دارای چهار اتاق گاز بود. در بالاترین میزان تبعید به این اردوگاه، همه روزه تعداد ٨ هزار یهودی با گاز کشته می‌شدند.
• اردوگاه مرگ تربلینکا
• شش اردوگاه مرگ
  • اردوگاه برنبورگ (Bernburg)
  • اردوگاه براندنبورگ (Brandenburg)
  • اردوگاه گرفنک (Grafeneck)
  • اردوگاه هادامار (Hadamar)
  • اردوگاه هارتهایم (Hartheim)
  • اردوگاه زوننشتاین (Sonnenstein)