شتاب‌دهنده حلقوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

(تغییر مسیر از سیکلوترون)
پرش به: ناوبری, جستجو

شتاب‌دهنده حلقوی یا سیکلوترون یکی از مهمترین ابزار آزمایشگاهی در زمینه فیزیک تجربی است و بزرگی یک کارخانه را دارد. شتاب‌دهنده حلقوی شتاب‌دهنده‌ای حلقه‌ای‌شکل برای ذرات باردار می‌باشد. علاوه بر انجام آزمایشهایی در زمینه فیزیک ذرات بنیادی از اشعه x تولید شده در شتابدهنده نیز می‌توان برای انجام آزمایشهای مختلف استفاده کرد . ویژگی‌های اشعه سیکلوترون اولین بار توسط روس‌ها در سال ۱۹۴۴ و سپس توسط امریکایی‌ها در سال ۱۹۴۵ محاسبه شد. اما این اشعه به طور تجربی در سال ۱۹۴۷ به وسیله ماشینی کوچک با تولید MeV ۷۰ تولید شد. با وجود کشف اشعه سیکلوترون در سال ۱۹۴۷ بیش از بیست سال طول کشید تا در روسیه ژاپن امریکا فرانسه آلمان و انگلستان از آن به طور گسترده استفاده شود. طیف حاصل از سیکلوترون طیفی پیوسته‌است که انرژی‌های بالا در محدوده طیفی از امواج میلی متری تا اشعه ایکس را شامل می‌شود.

[ویرایش] کاربردهای شتاب‌دهنده حلقوی

از پرتو ایکس حاصل از سیکلوترون در فیزیک استفاده بسیار می‌شود از جمله در اپتیک از مقدار تغییرات حرارتی حاصل از برخورد این پرتو با سطح آینه‌ها می‌توان طبق پراش براگ به مقدار تغییرات انعکاس آینه‌ها در اثر تغییر ضخامت لایه‌های عناصر به کار رفته در آینه‌ها پی برد.

از دیگر کاربردهای سیکلوترون در طیف‌سنجی است. به عنوان مثال می‌توان طیف فلوئورسانس حاصل از سیکلوترون را در طیف سنجی بررسی کرد و به خواص فیزیکی اجسام گوناگون پی برد.


[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  • J. App. Phy. ۶۵ (۱), ۱۹۶-۲۰۰ -۱۹۸۹
  • J. App. Phys. ۶۹ (۱) ۱۶۸-۱۷۳-۱۹۹۱
  • Applications of Synchrotron Radiation to Materials Analysis by H. Saisho and Y. Gohshi , Elsevier Science

Pub Co, 1996

  • The Physics of Synchrotron Radiation (Cambridge Monographs on Particle Physics, Nuclear Physics and Cosmology) by Albert Hofmann, Cambridge University Press, 2007


این نوشتار دربارهٔ فیزیک خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.