سیچوآن

استان سیچوآن Sichuan Province 四川
—  استان  —
مرکز سیچوآن، چنگدو
نقشه استانهای چین و جایگاه استان سیچوآن
مختصات: شرقی′۰°۱۰۳ شمالی′۰°۳۰
کشور	چین
مرکز	چنگدو
بزرکترین شهر	چنگدو
دولت
- فرماندار	جیانگ جوفنگ
مساحت
- جمعاً	۴۸۵٬۰۰۰ کیلومترمربع
جمعیت (۲۰۱۰)
- کل	۸۰٬۴۱۸٬۲۰۰
- تراکم	۱۶۵٫۸/کیلومترمربع
منطقه زمانی	CST (یوتی‌سی ۷+)
کد پستی
پیش‌شماره تلفن	۰۸۶ ۸۱x ۸۲x ۸۳x
کد ایزو ۳۱۶۶	CN-51
HDI	۰.۷۶۳ medium (بیست و چهارم)
GDP	تریلیون رنمینبی
ترکیب نژادی	هان ۹۵ درصد یی ۲.۶ درصد تبتی ۱.۵ درصد کیانگ ۰.۴ درصد
وب‌گاه	sichuan.gov.cn

سیچوآن (به چینی: 四川) (به انگلیسی: Sichuan) استانی در غرب میانی چین است.

پیشینه

استان سیچوآن و مناطق پیرامونی آن گهواره تمدنی بومی و منحصر به فرد بودند، که می‌توان تاریخ آن را به حداقل قرن پانزدهم پیش از میلاد (مصادف با سال‌های واپسین دودمان شانگ) رساند.

از آغاز قرن نهم پیش از میلاد، «شو» (چنگدو امروز) و «با» (شهر چونگکینگ امروزی) به صورت مراکز فرهنگی و اداری ظهور کردند که در آن‌ها دو پادشاهی رقیب مستقر شده‌بودند.

وجود «شو» تا زمان یک کشف باستانشناسی که در سال ۱۹۸۶ در یک دهکده کوچک به‌نام سان‌ژینگ‌دوئی (三星堆) در شهرستان گوآنگان انجام شد ناشناخته مانده‌بود. باستان‌شناسان بر این باورند که این کاوشگاه، محل یک شهر باستانی پادشاهی شو است که کاوش‌های باستانشناسی تاکنون اطلاعات ارزشمندی را در مورد آن به‌دست داده‌است.

با وجودی که دودمان شین (Qin) تمدن‌های شو و با را نابود کرد ولی فرهنگ‌های مربوط به این تمدن‌ها حفظ شد و مردم سیچوآن تا امروز وارث آن فرهنگ‌ها هستند.

حکومت شین در منطقه، پیشرفت فناوری و کشاورزی در سیچوآن را تسریع بخشید و سطج آن را به سطحی قابل مقایسه با دره رودخانه زرد (هوآنگ هه) رساند.

سامانه آبیاری دوجیانگیانگ که در سدهٔ سوم پیش از میلاد و تحت سرپرستی لی بینگ ساخته شد، نماد نوسازی آن دوران بود. این سامانه، متشکل از یک رشته سد بود که جریان آب از رود مین جیانگ که از شاخه‌های اصلی رودخانه یانگ تسه است را به دشت‌ها هدایت می‌کرد و از خسارت سیل‌های فصلی می‌کاست.

این ساخت‌وسازها و پروژه‌های مختلف دیگر، برداشت محصول از این منطقه را بسیار افزایش داد و منطقه سیچوآن را تبدیل به منبع اصلی آذوقه و نیروی انسانی لازم برای روند یک‌پارچگی چین تحت حکومت شین نمود.

جغرافیا

مرکز این استان شهر چنگدو است.

مساحت این استان ۴۸۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۷٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر است (آمار سال ۲۰۰۴).

این استان ۲۱ شهرستان ، ۱۸۱ بخش و ۵۰۱۱ شهر و مرکز بخش دارد.

شهرستان‌ها

استان سیچوآن به ۱۸ شهرستان و ۳ منطقه شهرستانی خودگردان به قرار زیر بخش شده‌است.

چنگدو (成都) میانیانگ (绵阳) دیانگ (德阳) ییبین (宜宾) پانژیهوآ (攀枝花) لشان (乐山) نانچونگ (南充) زیگونگ (自贡) لوژو (泸州)

نیجیانگ (内江) گوآنگیوآن (广元) سوئینینگ (遂宁) زیانگ (资阳) گوآنگان (广安) یاآن (雅安) مئیشان (眉山) داژو (达州) باژونگ (巴中)

• شهرستان خودگردان چیانگ تبتی آبا (阿坝藏族羌族自治州)
• شهرستان خودگردان تبتی گانزه (甘孜藏族自治州)
• شهرستان خودگردان لیانشانگ یی (凉山彝族自治州)

زمین‌لرزه

نوشتار اصلی: زمین‌لرزه سیچوان (۲۰۰۸)

در ۱۲ مه ۲۰۰۸ و در ساعت ۱۴و۲۸ دقیقه به وقت محلی، در استان سیچوآن زمین‌لرزه‌ای با شدت ۷٬۸ ریشتر روی داد. مرکز زمین‌لرزه در ۹۲ کیلومتری شمال غرب چنگدو مرکز این استان بوده‌است.

منبع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Sichuan»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۴ مهٔ ۲۰۰۸).