سینن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سینن (به ژاپنی: 青年漫画) (به معنی مرد جوان)، به سبکی از مانگا و انیمه اطلاق می‌شود که مخاطب آن معمولاً مردهای بین ۱۸ تا ۴۰ سال را در بر می‌گیرد. این سبک از مانگا بسیار پیچیده‌تر از سبک‌ همتای خود یعنی شونن می‌باشد و دارای ویژگی‌های دیگری همچون خشونت بالا، طنز، مسائل جنسی و روانی می‌باشد. به عبارت دیگر سینن برای مخاطبان بالغ در نظر گرفته شده‌است. در مقایسه با سبک شونن، سینن دارای بینندگان کمتری است،‌ چون مخاطبان جوان‌تر اوقات فراغت بیشتری در دسترس دارند که این دلیل باعث شده این سبک کمتر در بین عموم شناخته شود. معادل این سبک برای مخاطبان مؤنث به نام جوزیی به معنی خانم می‌باشد.

بیشتر تمرکز در سبک سینن بر روی داستان است و کمتر بر روی صحنه‌های اکشن کار می‌شود و شخصیت پردازی و اثر متقابل آن‌ها نیز اغلب بصورت توسعه یافته و بسیار بالغانه است. به طور کلی سبک سینن تمایل شدیدی به ریشه در رئالیسم و واقعیت دارد به همراه اضافه کردن بسیاری از جزئیات اتفاقی برای بالا بردن حس واقع گرایانه و حتی اضافه کردن عناصر فانتزی که می‌تواند موضوع منطق بالای واقع‌ گرایانه باشد. شخصیت اصلی داستان می‌تواند از هر جنس و در هر سنی باشد، اما تمایل بزرگسالان برای ایفای شخصیت اصلی در این نوع سبک همانند مخاطبانش بیشتر است. در این میان سبک هنتای نیز (به غیر از یائویی) عمدتاً مخاطبان سینن را هدف قرار می‌دهد.[۱] مثال‌هایی برای مجموعه‌های سینن عبارتند از: آکیرا، برزرک، شبح درون پوسته، هلسینگ و موشی-شی.[۲]

منابع[ویرایش]