سینمای نوین آلمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سینمای نوین آلمان (به انگلیسی: New German cinema) به جنبشی در سینمای آلمان اطلاق میشود که از دهة شصت در سینمای این کشور آغاز شد. فیلمسازان این جنبش کار خود را با ارائة آثارشان در جشنوارة ابرهاوزن آغاز کردند. در آغاز فیلمهای این جنبش، فیلمهای کوتاه بودند. اولین فیلم بلند این جنبش را فولکر شلندروف با نام تورلس جوان (۱۹۶۶) ساخت. پس از این فیلم فیلمسازانی چون ورنر فاسبیندر، ورنر هرتزوگ، ویم وندرس و الکساندر کلوگه فیلمهایی نوگرا ساختند. اصل اساسی در سینمای نوین آلمان مخالفت با سینمای کهن بود. سینمایی که فیلمسازان نوی آلمان از آن به نام پاپازکینو یا سینمای پدربزرگها نام میبردند. این فیلمسازان همانند فیلمسازان فرانسوی بسیاری از قراردادهای مرسوم سینما را نقض کردند. [۱]
چهرههای شاخص [ویرایش]
- فولکر شلندروف
- راینر ورنر فاسبیندر
- هانس یورگن سیبرگ
- ورنر هرتزوگ
- ادگار رایتس
- ویم وندرس
- الکساندر کلوگه
- مارگرته فون تروتا
پانویس [ویرایش]
- ↑ کمالینیا، صص ۲۳۳−۲۴۱
فهرست منابع [ویرایش]
- کمالینیا، فرزین، جنبشها و سبکهای سینمایی، انتشارات نگارهپرداز صبا، ۱۳۷۸
- ویکیپدیای انگلیسی