سیم (برق)

برای دیگر کاربردها، سیم (ابهام‌زدایی) را ببینید.

سیم‌های برق

برای انتقال جریان الکتریکی از مکانی به مکان دیگر از سیم و کابل استفاده می‌شود. عامل انتقال جریان در سیم‌ها فلز هادی جریان می‌باشد.

واژهٔ سیم از یونانی وارد پارسی شده‌است. بر طبق لغتنامه دهخدا این واژه در پهلوی «اسیم» بوده که در آنجا به صورت asim لاتین‌نویسی شده و تشکیل شده از a و sema معرفی شده اما این واژه در پارسی میانه به صورت اَسیم (asēm) یا سیم (sēm) بوده‌است.^{[نیازمند منبع]} واژه ασεμος، asemos در یونانی کهن، به معنی بی‌نقش و نگار یا مسکوک بی‌نقش و نگار بوده‌است، که نقره که معرب یک واژه از یک زبان ایرانی است، و مشابه «ناکرده» است، نیز به همین معنی بوده‌است. امروزه سیم بیشتر برای مواردی مانند سیم‌های برق به کار می‌رود ولی پیشتر، به معنی نقره بوده‌است.

واژه سیم علاوه بر موارد برقی، برای سیم گیتار، تار و غیره در سازهای زهی، به همراه واژه «تار» هم کاربرد دارد.

ولتاژ نامی سیم

ولتاژ نامی یا ولتاژ اسمی سیم به ولتاژی گفته می‌شود که سیم برای آن ولتاژ طراحی شده‌است و بر پایهٔ آن آزمون‌های الکتریکی را انجام می‌دهند. این ولتاژ را به صورت U_۰/U بیان می‌کنند که در آن U_۰ مقدار مؤثر ولتاژ بین هر رشته و زمین است و U مقدار مؤثر ولتاژ بین دو فاز.

منابع

• مشخصات امور فنی عمومی و اجرایی تأسیسات برقی کارهای ساختمانی. ج. تأسیسات برقی فشار ضعیف و فشار متوسط. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، ۱۳۸۲. شابک ‎۹۶۴-۴۲۵-۴۵۸-۹.