سیمیا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیمیا یکی از گونههای نهانشناسی (علوم خفیه) است. در بسیاری از کتابهای خطی و قدیمی آورده شده که، سیمیا علمی است که حضرت عیسی(ع) با آن به إذن خداوند مردگان را زنده مینمود. از دیگر گونههای مرتبط با آن از کیمیا، لیمیا، ریمیا و هیمیا نام میبرند. قدیمیان تعریفهای گوناگونی برای سیمیا آوردهاند از جمله اینکه سیمیا طلسم و روش انتقال روح و تغییر اشکال موهوم است، دیدن موجودات پندارین است، روش تسخیر جن است، دانش خواص و رازهای حروف است و غیره.
کسانی که به وجود راز در حروف باور دارند حروف را دارای سه سرشت آتشی، آبی و خاکی میدانند و بر این باورند که این سرشتها در حروف و نامها روان هستند و با آنها میتوان در جهان طبیعت تأثیر گذاشت.
[ویرایش] منبع
- برپایه دادههایی در: لغتنامه دهخدا، سرواژه سیمیا.
|
|||||||||||
