سیلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۱°۵۳′۴۰″ شمالی ۱°۲۸′۵۷″ شرقی / ۵۱.۸۹۴۴۴° شمالی ۱.۴۸۲۵۰° شرقی / 51.89444; 1.48250

نمایی از ریزکشور سیلند

امیرنشین سیلند (به انگلیسی: Principality of Sealand) کشوری کوچک می‌باشد که در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری از ساحل سافولک، انگلستان، بر روی یکی از سکوهای دفاعی انگلستان در دریای شمال که در زمان جنگ دوم جهانی استفاده می‌شده‌است بنا نهاده شده‌است.

در سال ۱۹۶۷ میلادی، این تاسیسات توسط پَدی روی بِیتس، گویندهٔ پیشین رادیو، سرگرد ارتش و جمعی از دوستانش و خانوادهٔ او اشغال شد. او ادعا داشت که این تاسیسات یک دولت مستقل می‌باشد. بسیاری از مفسران بطور کلی سیلند را جزء ریزکشورها و بهترین نمونهٔ آن طبقه بندی می‌کنند.

سیلند بعنوان یک دولت مستقل توسط هیچکدام از اعضای سازمان ملل پذیرفته نشده‌است و منتقدان در ایالات متحدهٔ آمریکا و آلمان اصرار دارند که این تأسیسات همیشه تحت فرماندهی دولت انگلستان بوده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۲۴ میلادی، در جریان جنگ جهانی دوم، این سکو توسط بریتانیای کبیر مانند سکوهای دفاعی دیگر برای دفاع در برابر هواپیماهای مین‌ریز آلمان ساخته‌شد. این سکو شامل یک بنای فوقانی با دو برج توخالی می‌باشد که توسط یک عرشه بیکدیگر متصل شده‌اند. این سازه درون آب‌های بین‌المللی و در فاصلهٔ شش مایلی ساحل سافولک انگلستان واقع شده‌است.

این استحکامات توسط ۱۵۰ تا ۳۰۰ نفر از اعضای ناوگان انگلستان در جریان جنگ جهانی دوم اشغال شد.

اشغال توسط روی بیتس و کارکنان سیلند[ویرایش]

در سپتامبر سال ۱۹۶۷ میلادی، این برج (با مساحت قابل سکونتی در حدود ۵۵۰ متر مربع) توسط سرگرد پدی روی بیتس اشغال شد.

در سال ۱۹۶۸ میلادی، نیروی دریایی انگلستان به منظور تعمیر راهنماهای شناور آبی وارد منطقه‌ای شد که بیتس ادعا می‌کرد قلمروی آبی او می‌باشد. مایکل بیتس، پسر پدی روی بیتس با آتش گشودن از روی برج بر روی کارگران کوشش کرد آنها را بترساند. از آنجائیکه بیتس هنوز شهروند انگلستان بود به منظور پاسخگویی درمورد این حادثه به دادگاه در انگلستان خوانده شد. دادگاه انگلستان اعلام کرد از آنجائیکه این استحکامات سه مایل خارج از آبهای انگلستان می‌باشد قابل طرح در این دادگاه نمی‌باشد.

در سال ۱۹۵۷ میلادی، بیتس اساسنامه، پرچم، سرود ملی، گذرنامه و واحد پول سیلند را معرفی کرد.

بدست گیری کنترل با استفاده از زور[ویرایش]

در سال ۱۹۷۸ میلادی، هنگامیکه بیتس در سیلند حضور نداشت، نخست وزیر سیلند، پروفسور الکساندر جی اشنباخ و تعدادی از اهالی آلمان به زور کنترل سیلند را بدست گرفتند و پسر بیتس، مایکل را اسیر کردند. بیتس پس از آن با استفاده از کمک ارتشی داوطلب و با استفاده از حملهٔ بالگرد توانست دوباره کنترل سیلند را بدست گیرد. او سپس مهاجمان به عنوان اسیر جنگی نگه داشت. بیشتر اسیران بعد از اتمام ماجرا به کشورشان فرستاده شدند. ولی اشنباخ، وکیل آلمانی که گذرنامه سیلند را داشت به خیانت علیه سیلند متهم و مجبور به پرداخت ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا شد. دولت‌های هلند و آلمان به دولت انگلستان برای آزاد کردن او شکایت کردند ولی دولت بریتانیای کبیر با توجه به تصمیم دادگاه در سال ۱۹۶۸ میلادی، از پذیرفتن هرگونه مسئولیتی خودداری کرد. سپس دولت آلمان سفیر خود در انگلستان را به سیلند فرستاد تا دربارهٔ آزادی اشنباخ مذاکره کند.

بعد از چند هفته مذاکره بیتس از مواضع خود کوتاه آمد و متعاقباً اعلام کرد که بازدید دیپلمات آلمانی دلیلی برای به رسمیت شناخته شدن سیلند توسط دولت آلمان شد.

دههٔ ۹۰[ویرایش]

در دههٔ نود، کشتی ماریتیم در دفاع از ادعایشان مبنی بر گسترش آب‌های قلمروی سیلند تا ۱۲ مایل دریایی بر روی آن آتش کرد.
در نتیجهٔ صدور شمار زیادی گذرنامه غیر قانونی سیلند (در حدود ۱۵۰٬۰۰۰ عدد)، در سال ۱۹۹۷ میلادی، خانوادهٔ بیتس تمامی گذرنامه‌های صادرشده حتی آن‌هایی که توسط خودشان در سی سال اخیر صادر شده بود را باطل اعلام کردند.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی