سیستم عامل شبکه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
 |
این مقاله نیازمند ویکیسازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوهنامه آن را تغییر دهید. در پایان، پس از ویکیسازی این الگوی پیامی را بردارید. |
سیستم عامل شبکه (به انگلیسی: Network Operating System) سیستم عاملی است که ویژه پشتبانی از شبکه طراحی میشود. همینطور میتوان گفت سیستم عامل شبکه نرمافزاری است که یک شبکه و ترافیک و صف پیامهای روی آن را کنترل میکند. همچنین کنترل دسترسی چندین کاربر به یک منبع بر روی شبکه نظیر یک فایل را بر عهده دارد و عملیات مدیریتی مهمّی نظیر کنترل امنیت را میسّر میسازد. سیستم عاملهای مبتنی بر سرویس دهنده (Server) علاوه بر کارهای نظارتی ،امنیتی و مدیریتی پشتیبانی از کار در شبکه را نیز همزمان برای چندین کاربر فراهم میکنند. سیستم عاملی که از وجود شبکه آگاه باشد (Network-Aware) میتواند امکان دستیابی به منابع شبکه را برای کاربران فراهم سازد. بر خلاف سیستم عاملهای تک کاربره این سیستم عاملها باید درخواستهای دریافتی از ایستگاههای کاری مختلف را پاسخ گویند و جزییاتی چون دستیابی و ارتباطات شبکه، تخصیص و به اشتراک گذاشتن منابع، محافظت دادهها و کنترل خطاها را نیز مدیریت کنند.
سرنام آن NOS است. Network OS نیز نامیده میشود.
نکته ۱ : یک سیستم عامل شبکه اغلب در شبکههای محلی منطقه ای WAN یا گسترده LAN استفاده میشوند، ولی میتوانند در سیستم های شبکههای بزرگتر هم به کار برده شوند.
نکته ۲ : اغلب سیستمهای عامل شبکه بر پایه ۵ لایه بالایی مدل مرجع OSI قرار دارند.
برخی از سیستمهای عامل شبکه معروف به قرار زیر است:
ویندوز انتی
IBM AIX
Sun Sularis
Plan 9 from Bell Labs
Inferno
Windows 2000 Data Center Server
Windows 2000 Advanced Server
Windows 2000 Server
Windows 2003 Server(Enterprise ,Web Editions)
Windows 2008 Server(Beta 3)
Novell NetWare
Red Hat Linux
