سیتوکروم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیتوکروم c

سیتوکروم (به انگلیسی: Cytochrome) پروتئین حامل و رنگدانه‌ای است که در تمام یاخته‌های هوازی و برخی باکتریها وجود دارد. سیتوکرومها اغلب به غشا (مانند غشای داخلی میتوکندری) متصل می‌شوند و در زنجیره انتقال الکترون و تشکیل ATP فعالند.

سیتوکروم‌ها مجموعهٔ بزرگی از هموپروتئینها (ترکیب آهن و پروتئین) هستند که در آن‌ها آهن موجود با دریافت یا از دست دادن الکترون تحت واکنش‌های اکسایش-کاهش قرار می‌گیرد. بسیاری از سیتوکروم‌ها در دستهٔ دهیدروژنازها و بعضی از آن‌ها همچون سیتوکروم aa3 از دستهٔ اکسیدازها و یا سیتوکروم p450 از آنزیم‌های هیدروکسیلازها محسوب می‌شوند.

انواع[ویرایش]

انواع Cytochrome a و Cytochrome b در گلبولهای قرمز یافت می‌شوند. Cytochrome c یک پروتئین مونومر است. Cytochrome c oxidase در باکتریها مشاهده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سیتوکروم اکسیداز C

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Cytochrome»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ february ۲۰۱۴).
  • بیوشیمی پزشکی؛ انتشارات آییژ، ISBN 978-964-102-8