سیتوکروم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیتوکروم c

سیتوکروم (به انگلیسی: Cytochrome) پروتئین حامل و رنگدانه‌ای است که در تمام یاخته‌های هوازی و برخی باکتریها وجود دارد. سیتوکرومها اغلب به غشا(مانند غشای داخلی میتوکندری) متصل میشوند و در زنجیره انتقال الکترون و تشکیل ATP فعالند.

سیتوکروم‌ها مجموعهٔ بزرگی از هموپروتئینها(ترکیب آهن و پروتئین) هستند که در آن ها آهن موجود با دریافت یا از دست دادن الکترون به ترتیب احیا یا اکسید می شود. بسیاری از سیتوکروم ها در دستهٔ دهیدروژنازها و بعضی از آن ها همچون سیتوکروم aa3 از دستهٔ اکسیدازها و یا سیتوکروم p450 از آنزیم‌های هیدروکسیلازها محسوب می شوند.

انواع[ویرایش]

انواع Cytochrome a و Cytochrome b در گلبولهای قرمز یافت میشوند. cytochrome c یک پروتئین مونومر است. Cytochrome c oxidase در باکتریها مشاهده میشود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سیتوکروم اکسیداز C

منابع[ویرایش]

بیوشیمی پزشکی؛ انتشارات آییژ، ISBN 978-964-102-8