سایبرنتیک

برای دیگر کاربردها، سایبر (ابهام‌زدایی) را ببینید.

در فرهنگ ارتباطات، دانش رایانیک، سایبرنتیک، یا فرمانیک^{[نیازمند منبع]} (به انگلیسی: Cybernetics)‏ نام نظریه‌ای است که مناسبات انسان و ماشین، و مناسبات ماشین‌ها با یکدیگر را تبیین می‌کند. این نظریه را نوربرت وینر در سال ۱۹۴۸ مطرح کرده‌است.

تاریخچه

زمینهٔ گستردهٔ سیبرنتیک به صورت مطالعات بین رشته‌ها و از طریق به‌هم وصل‌کردن زمینه‌های متعدد و گوناگونی همچون سیستم‌های کنترل، نظریهٔ شبکه‌های الکتریکی، منطق ریاضی، پایداری سیستم‌های زیست‌شناسی، پایداری سیستم‌های مهندسی، و علوم اعصاب در طی سال‌های دههٔ ۱۹۴۰ آغاز گردید. با گسترش‌های بعدی، میدان‌های علمی دیگری نظیر سیستم‌های اجتماعی، مردم‌شناسی، نظریه عمومی سیستم‌ها، روان‌شناسی، و معماری و طراحی نیز به آغوش سیبرنتیک در آمدند.

جستارهای وابسته

• فلسفه علوم
• نظریه سامانه‌ها
• نظریه عمومی سیستم‌ها

منابع

• سیبرنتیک: کنترل و ارتباطات در حیوانات و ماشین‌ها (انگلیسی)

• سیبرنتیک و سیبرنتیک درجهٔ دوم (انگلیسی)

• نظریّهٔ عمومی سامانه‌ها، اسکلت علوم

• شکرخواه، یونس. واژه‌نامهٔ ارتباطات، چاپ سوم. تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، ۱۳۸۶. ISBN 964-435-731-0

• نظام‌الدین فقیه، سیستمهای پویا: اصول و تعیین هویت۹۶۴، -۴۵۹-۸۰۶-۷:شابک

• نظام‌الدین فقیه، سیستمهای کنترل، ۹۶۴-۵۹۵۷-۶۰-۵:شابک

• نظام‌الدین فقیه، مبانی شبیه‌سازی سیستمها، ۹۶۴-۶۸۱۰-۰۶-۳:شابک

• هاشمی گلپایگانی، محمدرضا. تهامی، سید احسان "مبانی سیستم ها و مهندسی سیبرنتیک (مفاهیم و کاربردها)"، انتشارات سخن گستر، معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد،1386.ISBN 978-964-477-390-7