سیاست زمین سوخته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
به آتش کشیده شدن چاههای نفت کویت بدست سربازان عراقی در حال عقب نشینی در سال ۱۹۹۱

سیاست زمین سوخته یک استراتژی نظامی است که به معنی از بین بردن تمامی منابع در دسترس نیروی دشمن است . ممکن است این سیاست در مورد نیروی مهاجمی اعمال گردد که در زمین خودی در حال پیشروی است . سکاها از این روش بر ضد داریوش بزرگ استفاده نموده بودند . از این استراتژی در جنگ جهانی دوم و جنگ داخلی آمریکا هم استفاده شده است . با وجود اینکه بر طبق ماده ۵۴ کنوانسیون ژنو[۱] ، از بین بردن ذخیره غذایی غیرنظامیان مناطق درگیری ممنوع است ، اما همچنان استفاده از این روش نظامی ادامه دارد .

بمباران روستاهای ویتنام شمالی بوسیله نیروهای آمریکایی با بمبهای ناپالم آتشزا برای از بین بردن منابع در دسترس ویت کنگها.

منابع[ویرایش]

  1. "Protocol I Additional to the Geneva Convention, 1977". Deoxy.org. 1954-05-14. Retrieved 2011-03-23. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Scorched earth»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۲).