سپرک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برشی از یک رآکتور شیمیایی که در آن موقعیت سپرک‌ها نشان داده شده است.

تیغه‌ای که در مسیر سیال قرار می‌گیرد و موجب تغییر جهت یا توقف تلاطم سیال می‌شود را سِپَرک (به انگلیسی: Baffle) می‌گویند.[۱]

سپرک یکی از اجزا راکتورهای شیمیایی یا مبدل‌های حرارتی است که وظیفه ایجاد نوعی آشفتگی به منظور تغییر در شکل حرکت مایع در مخزن یا جلوگیری از سر ریز شدن مایع از داخل مخزن استفاده می‌شود. در رآکتور شیمیایی، سپرک‌ها اغلب به دیواره داخلی متصل شده و میزان اختلاط مواد را بالا می‌برد و در نتیجه افزایش انتقال حرارت و سرعت واکنش‌های شیمیایی در داخل رآکتور به وجود می‌آید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • (Editors)Perry, R.H. and Green, D.W. (Oct,2007) Perry's Chemical Engineers' Handbook (8th ed.) McGraw-Hill ISBN 0-07-142294-3
  • Wolverine Tube Inc, (2008) Heat Transfer Data Book Available [۱]
  • Professor J. Kavanagh (2009) Heat Transfer Lectures 4&5 Usyd Chemical Engineering Department
  1. مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.