سپاه جاویدان (هخامنشی)
سپاه جاویدان یا گارد جاویدانخبره ترین نیروهای جهان روزگار خود (حتی به عقیده برخی از کارشناسان خبره ترین نیروی ویژه در طول تاریخ) که برای ایفای دو نقش تربیت شده بودند؛ هم به عنوان گارد شاهنشاهی و هم به عنوان عضوی از ارتش در جنگهای ایران و یونان در دوران هخامنشی ایفای نقش میکردند.[۱]
داریوش بزرگ برای اینکه بتواند از سرزمین ایران پاسداری کند، نیروی ویژهای به وجود آورد بهنام سپاه جاویدان؛ آنهم در سال ۴۶۵ پیش از میلاد یعنی زمانی که بسیاری از کشورها هنوز ارتشی نداشتند و هنوز از نظم نظامی ناآگاه بودند. رویدادنگاران نوشتهاند که سپاه جاویدان از بین جوانان بلندبالا و نیرومند و خوشسیما گزینش میشد. این سپاه ۶ سال باید دورهٔ آموزشی را پشت سر میگذاشت. در این آموزشگاه افزون بر دانش آن زمان فنون جنگی را نیز فرا میگرفتند، ولی مهمتر از همه اینها، پرورش اخلاق بود که برای آنها ارزش داشت. افراد حاضر در سپاه جاویدان از قبایل پارس و ماد بودهاند.
شمار آنها به ده هزار تن میرسید. این سپاه به ده هنگ هزار نفری بخش میشد. از آن روی به آن سپاه جاویدان میگفتند که هیچگاه از شمار آنها کم نمیشد. اگر یک نفر بازنشسته یا کشته میشد، بهشتاب فرد جدیدی جای او را پر میکرد. این سپاه ده هزار نفری در آن هنگامه از نظر دلیری نمونه بودند و از نظر جوانمردی یگانه. فرماندهی این سپاه در زمان خشایارشا بر عهده هایدرانوس بود.
نگارخانه[ویرایش]
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون تاریخ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع[ویرایش]
- هفتهنامه امرداد، شمارهٔ ۱۸۷، رویههای۱و۲.
- ↑ اطلاعات عمومی. عنایت الله شکیبا پور. کتابفروشی اشراقی
جستارهای وابسته[ویرایش]
