سوگند المپیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوگند المپیک لقبی است که مراسم افتتاحیهٔ هر المپیک، به یک ورزشکار ، یک داور و یک مربی داده می‌شود. این واژه در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن به یونانی و در المپیک زمستانی ۲۰۰۶ در تورین به ایتالیایی گفته شد.

ورزشکاری از کشور میزبان، در حالی‌که گوشهٔ پرچم المپیک را نگه‌داشته، با صدای موزون می‌گوید:

به نام تمامی هم‌آوردان سوگند می‌خورم که ما باید در این بازی‌های المپیک شرکت کنیم، به قوانینی که بر این بازی‌ها حاکم است احترام گزارده و به آن‌ها وفادار باشیم، خودمان را ملزم به یک ورزش بدون دوپینگ و بدون دارو کنیم، در جوهرهٔ ورزشکاری، برای شکوه ورزش و پاس‌داشت تیم‌مان.[۱]

یک داور از کشور میزبان نیز در حالی‌که گوشهٔ پرچم المپیک را نگه‌داشته، سوگندی کمی متفاوت با آن یکی می‌خورد:

به نام تمامی داوران و مسئولین سوگند می‌خورم که ما باید در این بازی‌های المپیک شرکت کنیم، با بی‌طرفی کامل، به قوانینی که بر این بازی‌ها حاکم است احترام گزارده و به آن‌ها وفادار باشیم، در جوهرهٔ ورزشکاری.[۱]

گویندگان[ویرایش]

ورزشکاران و داورانی که سوگند المپیک را خوانده‌اند در زیر فهرست شده‌اند.

Olympic Oath
المپیک ورزشکار داور (مسئول)
1920 المپیک تابستانی Victor Boin[۲] -
1924 المپیک زمستانی Camille Mandrillon[۳] -
1924 المپیک تابستانی Georges André[۴] -
1928 المپیک زمستانی Hans Eidenbenz[۵] -
1928 المپیک تابستانی Harry Dénis[۶] -
1932 المپیک زمستانی Jack Shea[۷] -
1932 المپیک تابستانی George Calnan[۸] -
1936 المپیک زمستانی Willy Bogner, Sr.[۹] -
1936 المپیک تابستانی Rudolf Ismayr[۱۰] -
1948 المپیک زمستانی Bibi Torriani[۱۱] -
1948 المپیک تابستانی Donald Finlay[۱۲] -
1952 المپیک زمستانی Torbjørn Falkanger[۱۳] -
1952 المپیک تابستانی Heikki Savolainen[۱۴] -
1956 المپیک زمستانی Giuliana Minuzzo[۱۵] -
1956 المپیک تابستانی John Landy (ملبورن)
هنری سنت سیر (استکهلم)[۱۶]
-
1960 المپیک زمستانی Carol Heiss[۱۷] -
1960 المپیک تابستانی Adolfo Consolini[۱۸] -
1964 المپیک زمستانی Paul Aste[۱۹] -
1964 المپیک تابستانی تاکاشی اونو[۲۰] -
1968 المپیک زمستانی Léo Lacroix[۲۱] -
1968 المپیک تابستانی Pablo Garrido[۲۲] -
1972 المپیک زمستانی Keiichi Suzuki[۲۳] Fumio Asaki[۲۳]
1972 المپیک تابستانی Heidi Schüller[۲۴] Heinz Pollay[۲۴]
1976 المپیک زمستانی Werner Delle Karth[۲۵] Willy Köstinger[۲۵]
1976 المپیک تابستانی Pierre St.-Jean[۲۶] Maurice Fauget[۲۶]
1980 المپیک زمستانی اریک هیدن[۲۷] Terry McDermott[۲۷]
1980 المپیک تابستانی نیکولای آندریانف[۲۸] الکساندر مدوید[۲۸]
1984 المپیک زمستانی Bojan Križaj[۲۹] Dragan Perovic[۲۹]
1984 المپیک تابستانی Edwin Moses[۳۰] Sharon Weber[۳۰]
1988 المپیک زمستانی Pierre Harvey[۳۱] Suzanna Morrow-Francis[۳۱]
1988 المپیک تابستانی Hur Jae
Shon Mi-Na[۳۲]
Lee Hak-Rae[۳۲]
1992 المپیک زمستانی Surya Bonaly[۳۳] Pierre Bornat[۳۳]
1992 المپیک تابستانی Luis Doreste Blanco[۳۴] Eugeni Asensio[۳۴]
1994 المپیک زمستانی وگارد اولوانگ[۳۵] Kari Karing[۳۵]
1996 المپیک تابستانی تریسا ادواردز[۳۶] Hobie Billingsley[۳۶]
1998 المپیک زمستانی Kenji Ogiwara[۳۷] Junko Hiramatsu[۳۷]
2000 المپیک تابستانی رشل هاوکس[۳۸] Peter Kerr[۳۸]
2002 المپیک زمستانی Jimmy Shea[۳۹] Allen Church[۳۹]
2004 المپیک تابستانی Zoi Dimoschaki[۴۰] Lazaros Voreadis[۴۰]
2006 المپیک زمستانی Giorgio Rocca[۴۱] Fabio Bianchetti[۴۱]
2008 المپیک تابستانی ژانگ یینینگ هوانگ لیپینگ

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Wendl, Karel. "The Olympic Oath - A Brief History" Citius, Altius, Fortius (Journal of Olympic History since 1997). Winter 1995. pp. 4,5.
  2. IOC 1920 المپیک تابستانی
  3. IOC 1924 المپیک زمستانی
  4. IOC 1924 المپیک تابستانی
  5. IOC 1928 المپیک زمستانی
  6. IOC 1928 المپیک تابستانی
  7. IOC 1932 المپیک زمستانی
  8. IOC 1932 المپیک تابستانی
  9. IOC 1936 المپیک زمستانی
  10. IOC 1936 المپیک تابستانی
  11. IOC 1948 المپیک زمستانی
  12. IOC 1948 المپیک تابستانی
  13. IOC 1952 المپیک زمستانی
  14. IOC 1952 المپیک تابستانی
  15. IOC 1956 المپیک زمستانی
  16. IOC 1956 المپیک تابستانی
  17. IOC 1960 المپیک زمستانی
  18. IOC 1960 المپیک تابستانی
  19. IOC 1964 المپیک زمستانی
  20. IOC 1964 المپیک تابستانی
  21. IOC 1968 المپیک زمستانی
  22. IOC 1968 المپیک تابستانی
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ IOC 1972 المپیک زمستانی
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ IOC 1972 المپیک تابستانی
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ IOC 1976 المپیک زمستانی
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ IOC 1976 المپیک تابستانی
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ IOC 1980 المپیک زمستانی
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ IOC 1980 المپیک تابستانی
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ IOC 1984 المپیک زمستانی
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ IOC 1984 المپیک تابستانی
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ IOC 1988 المپیک زمستانی
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ IOC 1988 المپیک تابستانی
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ IOC 1992 المپیک زمستانی
  34. ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ IOC 1992 المپیک تابستانی
  35. ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ IOC 1994 المپیک زمستانی
  36. ۳۶٫۰ ۳۶٫۱ IOC 1996 المپیک تابستانی
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ IOC 1998 المپیک زمستانی
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ IOC 2000 المپیک تابستانی
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ IOC 2002 المپیک زمستانی
  40. ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ IOC 2004 المپیک تابستانی
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ IOC 2006 المپیک زمستانی