سوکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سوکاهایی در شهر اورشلیم.
یک سوکا در شهر هرتزلیا.

سوکا (به عبری: סוכה) سایبانی است که با آغاز عید سوکوت، یهودیان در کنار خانه یا بالکن آپارتمان خود برپا می‌کنند و سقف آن را با شاخه‌های بزرگ نخل یا درختان دیگر می‌پوشانند. بر طبق فرامین مذهبی، دیوارهای سایبان می‌بایست از پارچه، برزنت و یا چوب ساخته شود.

یهودیان باورمند، در هفت روز عید سوکوت غذای روزانه خود را در سوکا صرف می‌کنند و مردان شب را به تنهایی در داخل آن به روز می‌رسانند. در ایام عید سوکوت، یهودیان به دید و بازدید از یکدیگر می‌روند و در سوکا از یکدیگر پذیرائی می‌کنند.[۱]

ساختمان سوکا[ویرایش]

دیوار[ویرایش]

بر اساس تعالیم هلاخا، سایبان حداقل باید ۲ دیوار داشته باشد. باید حداقل سه متر ارتفاع داشته باشد و طوری ساخته شود که بخشی از سقف آن به آسمان باز باشد. قابل ذکر است که فقط بخشی از سقف که در زیر آسمان باز است، پاک و کوشر خواهد بود.

در عمل، دیوارهای سایبان می‌تواند از هر چیزی اعم از چوب، بوم، برزنت و حتی آلومینیوم ساخته شود. دیواره‌ها نیز ممکن است بخشی از خانه و یا متصل به نرده باشند.

سقف[ویرایش]

پوشش سقف، باید از چیزی درست شده باشد که از زمین روئیده باشد، اما در حال حاضر از زمین جدا شده باشد. نخل خرما، چوب خیزران، شاخه‌های صنوبر، چوب و امثال آن، همه می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.[۲]

تزئینات داخلی[ویرایش]

برخی یهودیان، داخل سایبان را با تصاویر و نوارهای رنگارنگ و نقاشی تزئین می‌کنند. اما پیروان جنبش خُبد داخل سوکا را تزئین نمی‌کنند، زیرا بر این باور هستند که سایبان، خود مظهر و نماد زیبایی است.[۳]

هم‌چنین برخی از خانواده‌ها دیوارهای داخلی سوکا را با لفافی سفید رنگ نقاشی می‌کنند که نماد سرگردانی ملت یهود در طول محاصره در صحرای سینا بوده است.

پانویس[ویرایش]