سون‌نو جوای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
طرحی نقاشی شده در سال ۱۸۶۱ که در آن تمایل به اخراج به اجنبی یا Jōi 攘夷 به چشم می‌خورد.
حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی!.

سون‌نو جوای (به ژاپنی: 尊皇攘夷 Sonnō jōi) به معنی حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی نوعی فلسفه سیاسی و جنبش اجتماعی برخاسته از آئین کنفوسیوسی بود که به شکل شعار سیاسی در دههٔ ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ در طی باکوماتسو، دوران پایانی شوگون‌سالاری توکوگاوا در ژاپن رایج شد.

منابع[ویرایش]

  • پاسبان، محمد و ماسایو یاماگوچی. جشن‌ها و آیین‌های ژاپن همراه با گاه‌شماری رویدادها. تهران: نشر میترا، ۱۳۷۹. شابک ‎۹۶۴-۵۹۹۸-۶۱-۱. 
  • حسنی، عطاءالله. «تاریخ ژاپن و انقلاب میجی». کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش. ۵۷–۵۶ (۱۳۸۱).