سولاریس (فیلم ۱۹۷۲)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سولاریس

پوستر روسی فیلم
کارگردان آندری تارکوفسکی
تهیه‌کننده ویاچسلاو تاراسوف
نویسنده استانیسلاو لم
بازیگران ناتالیا بوندارچوک
دوناتاس بانیونیس
یوری یاروت
ولادیسلاو دورژوسکی
نیکولای گرینکو
آناتولی سولونیشین
موسیقی ادوارد آرتمیف
فیلم‌برداری وادیم یوسف
تدوین لیودمیلا فیدونوا
تاریخ انتشار فرانسه:
۱۳ مه ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-05-۱۳) (جشنواره فیلم کنl)
شوروی:
۲۰ مارس ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-03-۲۰)
مدت زمان ۱۶۵ دقیقه
کشور اتحاد جماهیر شوروی سابق
زبان روسی
بودجه یک میلیون دلار (تخمینی) ۴ میلیون روبل

سولاریس ((به روسی: «Солярис»)) یک فیلم علمی–تخیلی است که توسط کارگردان روس آندری تارکوفسکی و بر اساس رمان سولاریس که یک اثر نئوکلاسیک ادبیات علمی-تخیلی (۱۹۶۲)است ساخته شد. تارکوفسکی در سال ۱۹۷۲ بر اساس رمان استانیسلاو لم نویسنده لهستانی این فیلم را ساخت.[۱]

«سولاریس» در سال ۱۹۷۲ کاندیدای نخل طلای کن بوده است و در نهایت توانست جایزه فیبرشی و جایزه ویژه هیات داوران کن را برای آندره تارکوفسکی به ارمغان آورد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم های علمی – تخیلی، ترسناک و فانتزی آمریکا شرکت کرد و کاندیدای دریافت جایزه بهترین فیلم علمی – تخیلی شد.

داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

در این فیلم دانشمندان یک ایستگاه فضایی در مدار یک سیاره دور دست و ناشناخته قرار می‌گیرند که دارای خاصیت عجیبی است و با جسمیت بخشیدن به بدترین خاطرات زندگی فضانوردان باعث می‌شود آنان دوباره با عبور از آن تجارب دردناک مجازات شوند.

کریس کلوین یک روانشناس است که هنوز در سوگ همسر از دست رفتهٔ خود است. کریس از دوستی بنام جباریان (که دانشمندی در ایستگاه مداری سیاره‌ای بنام سولاریس است) پیغامی برای درخواست کمک دریافت می‌کند. به‌نظر می‌رسد حادثه‌ای برای تمام ساکنین ایستگاه فضایی رخ داده‌است، و همگی از حل آن عاجز و دچار اختلالات روانی شده‌اند.

کلوین راهی سولاریس (که یک سیاره عجیب آبی و تحت پژوهش دانشمندان ایستگاه فضایی است) می‌شود. چند روزی در ایستگاه فضایی می‌گذرد، و ناگهان کلوین که مشغول مطالعه سیاره است همسر خود را زنده در نزد خود می‌یابد.

کلوین نهایتاً متوجه می‌شود که سولاریس یک سیاره معمولی نیست، بلکه زنده است، خودآگاهی دارد، و قادر است فکر و احساسات درون آدمیان داخل ایستگاه را حس کند. سولاریس رفتگان این دنیا را از حافظه انسان‌ها درآورده و به آنها جان می‌بخشد...

پایان خطر لوث‌شدن

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]