سوئیچ کیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تکنیک سوئیچ کیو (q) ایجاد تپ‌های لیزری با مدت کوتاه (از چند نانو ثانیه تا چند ده نانو ثانیه)و پر قدرت(از چند مگاوات تاچند ده مگاوات)را میسر می‌سازد.

اصول این تکنیک چنین است:فرض کنیم که یک بستاور در داخل کاواک لیزر قرار گرفته باشد. اگر بستاور بسته باشد عمل لیزر انجام نخواهد شد، و وارونی انبوهی می‌تواند بسیارزیاد شود. اگر بستاور به طور ناگهانی باز شود، لیزر بهره‌ای بسیار بیشتر از تلفات خواهد داشت، وانرژی ذخیره شده به صورت تپ کوتاه و شدیدی رها خواهد شد. چون این تکنیک مستلزم سوئیچ کردن عامل کیفیت کاواک از یک مقدار پایین به یک مقدار بالاست، سوئیچ Q نامیده می‌شود.

به شرط انکه بازشدن بستاور تنها در مدت زمانی کوتاه (در مقایسه با زمان ایجاد تپ لیزر) انجام گیرد.

(سوئیچ سریع) خروجی لیزر در واقع از یک تک‌تپ غول‌آسا تشکیل خواهد شد. ولیکن، در مورد سوئیچ اهسته ممکن است تپهای چند تایی ایجاد شود. در این مواردانرژی ذخیره شده در محیط پیش از عمل سوئیچ به صورت سری‌های پله‌ای تخلیه می‌شود. هر پله مربوط به گسیل یک تپ است. هر تپ بهرهٔ لیزر را پایین تراز استانهٔ لحظه‌ای می‌برد، بدین ترتیب از نوسان بعدی جلوگیری به عمل می‌اورد تا مجدداً سوئیچ اتلاف کاواک لیزر را کاهش دهد و استانه کاهش یابد.

روش‌های سوئیچ کیو[ویرایش]

سیستم‌های سوئیچ زیر بیشترین کاربرد را دارند:

بستاورهای الکترواپتیکی[ویرایش]

در این بستاورها از اثر الکترواپتیکی مناسبی نظیر اثر پاکلز استفاده می‌شود. در اینجا متذکر می‌شویم. سلولی که بر اساس اثر پاکلز(سلول پاکلز)کار می‌کند ابزاری است که وقتی یک ولتاژ dc به ان اعمال شود خاصیت دو شکستی پیدا می‌کند. این خاصیت القایی دو شکستی با ولتاژ اعمال شده متناسب است.

الگو:فوتونیک-خرد الگو:نوشته شده توسط مالک محمودی شربیانی

منابع[ویرایش]

  • principle of lasers orazio svelto
  • Silfvast W.T. Laser fundamentals