سه‌گانه زلزله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سه‌گانه زلزله
Koker trilogy
کارگردان عباس کیارستمی
تهیه‌کننده عباس کیارستمی
کشور  ایران
زبان فارسی

سه گانه زلزله یا سه‌گانه کوکر (به انگلیسی: Koker trilogy)

به سه فیلم خانه دوست کجاست؟ (۱۳۶۶) زندگی و دیگر هیچ (۱۳۷۰) و زیر درختان زیتون (۱۳۷۳) ساخته عباس کیارستمی اطلاق می‌شود.

محل ساخت این سه فیلم در شمال ایران، استان گیلان و روستای کوکر و اطراف آن می‌باشد این سه فیلم از لحاظ موضوع به هم وابسته هستند و بیشتر بازیگران و عوامل در هر سه فیلم حضور دارند. کیارستمی برای ارتباط میان این فیلم ها از تم‌های زندگی ، مرگ ، تغییر و تداوم بهره برد. این سه گانه ابتدا در فرانسه (۱۹۹۰) و بعد در لندن ، سوئد ،آلمان و فنلاند مورد استقبال قرار گرفتند. کیارستمی سه گانه کوکر را در شرایط دشوار سیاسی نیمه دوم دهه ۶۰ و نیمه ابتدایی دهه ۷۰ ساخت، این فیلم‌ها توانستند تصویر متفاوتی از ایران به دنیای خارج ارائه دهند.[۱]

داستان فیلم‌ها[ویرایش]

اولین فیلم این سه‌گانه در شهرهای شمالی و به نام خانه دوست کجاست (۱۳۶۵) ساخته شد. این فیلم با مشارکت کانون پرورش فکری ساخته شد. داستان این فیلم ارتباط مستقیمی با زلزله ندارد ولی دو فیلم بعدی در ادامه این داستان است که به موضوع زلزله می‌پردازد. داستان در مورد پسر بچه‌ای است که یک بار دفتر مشق دوستش را به اشتباه با خود به خانه برده و در نتیجه مجبور می‌شود مشق دوستش را هم بنویسد. فیلم دوم «زندگی و دیگر هیچ» نام دارد داستان فیلم یک سال بعد از زلزله مرگبار «رودبار» ساخته شد، و در باره آن زلزله است. این فیلم در ادامه داستان فیلم اول است، پدر و پسری، سه روز بعد از زلزله خرداد ۶۹ به گیلان می‌روند تا بازیگران فیلم قبلی را که در رودبار زندگی می‌کردند پیدا کنند، اما در مسیر با راه بندان مواجه می‌شوند. در انتهای فیلم این دو به مقصد نمی‌رسند ولی از سلامتی آنها مطلع می‌شوند. سومین فیلم از این سه‌گانه دو سال بعد در سال ۷۲ به نام زیر درختان زیتون است. این بار هم داستان در مورد رودبار است. این قسمت درامی عاشقانه در مورد علاقه پسری به دختری در آن روستا است، خانواده دختر و خود دختر با این ازدواج مخالف هستند. در پی زلزله پدر و مادر دختر از دنیا می‌روند. اما دختر کماکان تن به ازدواج با پسر نمی‌دهد. در این فیلم گروهی برای فیلمبرادی به رودبار می‌روند و از این دو برای بازیگری دعوت می‌کنند. کارگردان که از داستان آنها مطلع شده می‌خواهد آن را جلوی دوربین ببرد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. صادقی، پوریا. «زندگینامه کامل عباس کیارستمی». نقد فارسی. بازبینی‌شده در ۲۶ مه ۲۰۱۳. 
  2. شجاعی، محبوبه. «سمفونی دوربین برای خاک...». تهران امروز، دوشنبه, ۰۶ شهریور ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۶ مه ۲۰۱۳.