سهیل محمودی
| حسن ثابت محمودی | |
|---|---|
ساعد باقری و سهیل محمودی در همایش موج سوم |
|
| زادروز | ۲۷ دی ۱۳۳۹ تهران |
| محل زندگی | تهران |
| ملیت | |
| نقشهای برجسته | اجرای با کاروان شعر و موسیقی |
| لقب | سهیل محمودی |
| مذهب | شيعه |
| فرزندان | حسین و پوریا |
سید حسن ثابت محمودی که اغلب با نام سهیل محمودی شناخته میشود، شاعر، نویسنده و مجری ایرانی است.
محتویات |
زندگی نامه [ویرایش]
محمودی در ۲۷ دی سال ۱۳۳۹ در حوالی میدان خراسان در شهر تهران به دنیا آمد. وی در محلههای قدیمی تهران، از کودکی با چاوشی خوانی حاجیانی که از مکه میآمدند آشنا شد.
پس از فراغت از تحصیل به کار مطبوعاتی روی آورد[۱]، وی که به گفتهٔ خودش در فضای پیش از انقلاب و با توجه به سن کم او، جایی برای کار مطبوعاتی نداشت، پس از انقلاب در ۱۸ سالگی به یاری اشخاصی چون منوچهر آتشی، پرویز خرسند و محمود گلابدرهای به فضای مطبوعاتی وارد شد. وی سپس به کمک شهید مجید حداد عادل به صدا و سیما و با حضور میرحسین موسوی در روزنامه جمهوری اسلامی وارد این روزنامه شد.[۲]
ورود او به عرصهٔ شعر و آشنایی با رموز آن در پی آشنایی با مهرداد اوستا صورت گرفت. وی تخلص سهیل را برای خود برگزید و هرچند اغلب با این نام شناخته میشود، کمتر از آن در شعر استفاده میکند. ترانه های سهیل محمودی توسط خوانندگانی چون : علیرضا افتخاری، شادمهر عقیلی، محمد اصفهانی، مانی رهنما، ناصر عبد اللهی، حمید حامی، حمید غلامعلی، مهران مدیری و... خوانده شده است.
فعالیت رادیویی و تلویزیونی [ویرایش]
محمودی سابقهٔ نویسندگی برنامهٔ ادبی و فرهنگی در انتهای شب را در کنار افرادی چون علی موسوی گرمارودی، ساعد باقری، محمدنبی خسروی، محمدرضا محمدی نیکو و کامران کاظمزاده را دارد. نخستین کار رادیویی او نیز در مقام نویسندگی و گویندگی، ویژه برنامهٔ دری به باغ نور در ماه رمضان است. همچنین تاکنون اجرای برنامههای ضیافت در ماه رمضان و کاروان و نغمهٔ بهاران در نوروز را نیز برعهده داشته است.
سهیل محمودی در ایران بیشتر با برنامهٔ با کاروان شعر و موسیقی شناخته شد که از شبکهٔ ۲ سیما پخش میشد.[۳]
پس از انتخابات [ویرایش]
وی تا مدتها به اجرای برنامههای ادبی میپرداخت و چندین دوره نیز مجری همایش چهرههای ماندگار بود که از سوی صدا و سیما برگزار میشد، اما از سال ۱۳۸۸ و در پی حوادث پس از انتخابات، پس از امضای نامهٔ جمعی هنرمندان در حمایت از موج سبز و مردم[۴]، همکاری او با صدا و سیما متوقف و وبلاگ او نیز از سوی بلاگفا قطع شد.[۵] سهیل محمودی در حال حاضر با همراهی ساعد باقری مشغول گردآوری مجموعه صدسال شعر فارسی است، که توسط انتشارات امیرکبیر چاپ و عرضه می شود. گفتنی است تا کنون ۱۹ مجلد آن منتشر شده است.
آثار [ویرایش]
- دریا در غدیر (حوزه هنری، آبان ۱۳۶۴)
- فصلی از عاشقانهها (جمهوری، ۱۳۶۹)
- ترانهها (؟، ۱۳۷۹)
- عشق ناتمام، مجموعه غزل (نقش سیمرغ، ۱۳۸۰؛ برگ زیتون، ۱۴ مهر ۱۳۸۳)
- عاشقانه در پاییز، گزیده شعر، دفتر اول (نقش سیمرغ، ۴ تیر ۱۳۸۱)
- حرف آخر من و تو (نقش سیمرغ، ۲۱ مهر ۱۳۸۲)
- با کاروان شعر عاشورا (تاریخ و فرهنگ، ۱۳۸۳)
- میخواهم عاشقانهتر بخوانم (نقش سیمرغ، ۱ مهر ۱۳۸۳)
- سوگند من به نام شماست (نقش سیمرغ، ۱ مهر ۱۳۸۳)
- خانهای روی ابرها (فردوس برین، ۱۸ تیر ۱۳۸۴)
- پرندهها یکدیگر را دوست دارند (فردوس برین، ۱۸ تیر ۱۳۸۴)
- خانهای روی ابرها (فردوس برین، ۱۸ تیر ۱۳۸۴)
- شادی ستارهها (ثانی، ۱۰ تیر ۱۳۸۶)
- شهر دیریست که رفتهست به خواب: مجموعهٔ شعر (نشر ثالث، ۵ آذر ۱۳۸۶)
- شاعر مردم: گزیده اشعار شهریار به اهتمام سهیل محمودی (همشهری، ۱۲ شهریور ۱۳۸۷)
- سپید، غزل، ترانه (انجمن شاعران ایران، ۱۴ اسفند ۱۳۸۷)
- پیش از تو یاس نام گلی بود (انجمن شاعران ایران، ۱۴ اسفند ۱۳۸۷؛ دفتر شعر جوان، ۲ اسفند ۱۳۸۸)
- رویای درخت ریشهدار است (نشر ثالث، ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۸)
- خانه هنوز سیاه است (نگاه، ۶ خرداد ۱۳۸۸)
- بهار ادامهٔ پیراهن توست (نشر ثالث، ۱۳ آبان ۱۳۸۸)
- دختری که میخواست پرنده باشد (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۴ بهمن ۱۳۸۸)
- حالا هر دو تنهاییم (نشر ثالث،۱۹ خرداد ۱۳۸۹)
- از شلوغی پیادهروها؛ شعرهای سال ۱۳۸۶ (نشر نگاه، ۲۳ خرداد ۱۳۸۹)
ویژگی آثار [ویرایش]
این شاعر با گرایش به زبان و بیانی که مروج مهربانی و محبت است، تمایز خود را با شاعران هم عصرش نشان داد. در نخستین مجموعه شعر خود (دریا در غدیر) به دوبیتی و رباعی نیز پرداخته است که موضوع عمدهٔ دوبیتیهای وی شهید و شهادت است و در آثار او، بیشتر شعرهایی که رنگ حماسه به خود گرفتهاند، در قالب رباعی سروده شدهاند.
سهیل محمودی از شاعرانی است که در شکلگیری زبان شعر انقلاب نقش به سزایی را ایفا کرده است و در زبانش کلمات کلیشهای غزل فارسی جایی ندارد. تلاش وی این بوده است که کلمات روزمره را لباس شاعرانه بپوشاند و در واقع میتوان گفت که غزلهای این شاعر، راهگشای غزل در دههٔ هفتاد است.[۶]
همچنین برخی سایهای از یأس و حرمان را به دلیل دشواریهای زندگی در شعر او مستتر می دانند.[۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ خبرآنلاین، سهیل محمودی و... «حالا هر دو تنهاییم»
- ↑ شبکه اینترنتی لبیک، مصاحبه با سهیل محمودی با نگاهی به حج
- ↑ همشهری، گفت و گو با سهیل محمودی به بهانهٔ شش سالگی برنامهٔ با کاروان شعر و موسیقی
- ↑ سینمای ما، نامهٔ جمعی از اهالی هنر و فرهنگ كشور: از تمام مراجع مذهبی و قانونی میخواهیم تا در این شرایط خطیر پناه مردم باشید...
- ↑ روزنامهٔ اعتماد، عادت میکنیم/ممنوعالتصویر شدن شایعه یا واقعیت
- ↑ روزنامۀ آفرینش، رصد ستارگان سپهر موسیقی ایران
منابع [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
- گفت و گو با همشهری جمعه، بازنشر از کتاب بیست
جستارهای وابسته [ویرایش]
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به سهیل محمودی در ویکیگفتاورد موجود است. |