سهمیه‌بندی سوخت در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سهمیه‌بندی سوخت در ایران از تاریخ ۶ تیر ماه ۱۳۸۶ آغاز گردید و هدف آن کاهش مصرف سوخت در کشور بوده‌است؛ به همین منظور برای تمامی خودروها در ایران کارت هوشمند سوخت صادر گردید و تمامی تلمبه‌های جایگاههای سوخت مجهز به دستگاه‌های کارت‌خوان و پین پد شدند.[۱][نیازمند منبع]

کارت هوشمند سوخت[ویرایش]

کارت هوشمند سوخت که بیشتر با عنوان کارت سوخت شناخته می‌شود کارتی است از خانواده کارت‌های هوشمند تماسی که در ایران برای سهمیه‌بندی سوخت در جایگاههای عرضه استفاده می‌گردد. بر روی این کارت‌ها اپلیکیشن‌هایی به منظور سهمیه‌بندی سوخت و همین‌طور پرداخت خرد در جایگاههای عرضه سوخت ایران نصب گردیده‌است. از آن‌جایی که تمامی تلمبه‌های جایگاه‌های سوخت در ایران مجهز به دستگاههای ترمینال (کارت‌خوان و پین پد) می‌باشد، تمام خودروهایی که در ایران بخواهند در جایگاه‌ها سوخت بزنند می‌بایست از این نوع کارت داشته باشند.

کنترل میزان برداشت برای هر کاربری با توجه به نوع کاربری مشخص شده بر روی کارت و جدول سهمیه‌ای است که از طریق مرکز داده سامانه هوشمند سوخت به جایگاههای کشور ارسال می‌گردد. این جدول برای هر نوع کاربری خودرو محدودیت‌ها و میزان سهمیه روزانه یا ماهانه آن را مشخص می‌کند و نرم‌افزار ترمینال با توجه به محدودیت‌های مشخص شده و سوختگیریهای قبلی کارت میزان قابل برداشت سوخت را در هر سوختگیری برای کاربر مشخص می‌نماید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]