حسگر اکسیژن
سنسور اکسیژن یا سوند لامبدا یک قطعه الکترونیکی است که نسبت اکسیژن موجود در یک گاز یا مایع را اندازه گیری می کند. این نسبت به نام نسبت لامبدا خوانده می شود. در موتور احتراق داخلی این سنسور نسبت اکسیزن موجود در گازهای خروجی از اگزوز را اندازه گیری می کند . مقادیر حاصل برای مدیریت موتور در سیستم های سوخت رسانی انژکتوری و کنترل آلاینده های حاصل از احتراق می رود. در واقع این سنسور میزان غنی یا رقیق بودن نسبت سوخت به هوای ارسال شده به موتور را اندازه گیری می کند.با استفاده از داده سنسور یک سیستم کنترلی فیدبک حلقه بسته مقدار سوخت ارسال شده به موتور را تصحیح می کند. این سنسور توسط شرکت بوش ابداع گردید و در دهه 1960 توسعه یافت.
محتویات |
ساختمان و عملکرد [ویرایش]
جزء اصلی حس کننده این سنسور قطعه ای لوله ای شکل از جنس سرامیک زیرکینیم می باشد که توسط لایه ای نازک از پلاتین روکش شده است. این سنسور بر اساس پیل سوختی الکتروشیمیایی کار می کند و دارای یک طرف مبنا که در مجاورت با هوای اتمسفر قرار دارد و طرف دیگر در مجاورت گازهای اگزوز قرار می گیرد. دو الکترود آن یک ولتاژ متناسب با مقدار نسبت اکسیژن اگزوز به هوای آزاد ارسال می کند. هنگامی که مخلوط سوخت و هوا در حد استکیومتری است ولتاژ مبنا 450mV تولید می شود وقتی سوخت رقیق است ولتاژ تا 200mV کاهش می یابد. وقتی سوخت غنی است ولتاژتا 800mV افزایش پیدا می کند. ولتاژ تولید شده سنسور غیر خطی است و نکته مهم مقدار ثابت زمانی سنسور برای سرعت پاسخ واحد کنترل الکترونیکی برای تصحیح سوخت است.
محل نصب سنسور [ویرایش]
آسیب پذیری سنسور [ویرایش]
آلودگی بیش از حد گاز های خروجی از موتور و وجود بخار آب و گاز بلو بای و ضربه مکانیکی منجر به آسیب دیدگی و عدم عملکرد صحیح سنسور اکسیژن می گردد.
