سند دریافتنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سند دریافتنی اوراقی است که به موجب آن بدهکاران متعهد می‌شوند مبلغ معینی را در موعد معینی در وجه حامل یا فرد مشخصی بپردازند. حساب‌های دریافتنی نماینده مطالبات واحد از بدهکاران است که در نتیجه فروش مواد یا ارایه خدمات به طور نسیه ایجاد شده‌اند و رسمیت آن‌ها از اسناد دریافتنی کمتر است.

منابع[ویرایش]

  • حسابداری دارایی‌ها، پرویز بختیاری، انتشارات سازمان مدیریت صنعتی، ۱۳۸۵