سندرم زجر تنفسی نوزادان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سندرم زجر تنفسی نوزادان
آی‌سی‌دی-۱۰ P22
آی‌سی‌دی-۹ 769
اُمیم 267450
دادگان بیماری‌ها 6087
مدلاین پلاس 001563
ای‌مدیسین emerg/15
سمپ D012127

سندرم زجر تنفسی نوزادان(یا IRDS) یک اختلال ریوی تهدید کننده زندگی است که ناشی از کمبود سورفاکتانت است. این اختلال عمدتاً با نارس بودن نوزاد در ارتباط است و در راس علل مرگ و میر شیرخواران نارس قرار دارد چون ریه نوزاد نارس از نظر میزان و همچنین ترکیب سورفاکتانت نقص دارد.[۱]

در نوزاد طبیعی در اغاز تنفس با آزاد شدن شدید سورفاکتانت ذخیره شده همراه است که کشش سطحی سلول‌های آلوئولی را کاهش می‌دهد ولی در این سندرم آلوئول‌ها به دلیل نقص ترکیب یا ناکافی بودن سورفاکتانت بر روی هم خوابیده(کلاپس) و برونشیول‌های تنفسی گشاد و مجرای الوئولی گشاد و محتوی مایع خیز هستند.[۲]

IRDS را می‌توان با ورود سرفاکتانت سنتز شده و یا سرفاکتانت با منشاء حیوانی به درون ریه از طریق لوله درمان نمود.[۳]

همچنین با تزریق بتامتازون در هفته‌های ۳۵ و ۳۶ بارداری می‌توان میزان RDS را کاهش داد.[۴][۵]

سورفاکتانت اثر ضدالتهابی [۶] و باکتری کشی نیز دارد.[۷]

منابع[ویرایش]