سنبل هندی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سُنبُل هندی روغن معطری است که از گیاهی از خانواده سنبل کوهی ترشح میشود. اصل این گیاه از هندوستان، نپال و تبت آورده شده است. از ریشه و ساقه پرزدار سنبل عطری خارج میشود. رومیان، یونانیان، عبرانیان و هندیان از عطر آن در مراسم تدفین مرده استفاده میکردند.
منابع [ویرایش]
- ابوالقاسم ناصری. دانستن آثار صد گیاه. چاپ اول. تهران: بینا، ۱۳۳۰. ۱۲۸.
| این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |