سمیرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سَمیرا نام زنانه‌ای با دو ریشه عربی و سانسکریت. در عربی سميرة‎ به معنی یار افسانه‌گوی است. در سانسکریت (به سانسکریت: समीर)) به معنی باد یا نسیم ملایم خنک در روز داغ تابستان است.

«سمیرا» بخش نخست نام «سمیرامیس» است. نام سمیرامیس شکل یونانی‌شده نام آکادی "سَمّور-آمات" است که معنی «هدیه دریا» می‌دهد. او یک شاه دخت ایرانی و ملکه جنگجوی بابل باستان بود. بیشتر مردم به نادرست ریشه‌اش را عربی می‌دانند. به نظر می‌آید سمیرا عربی است. اما در کشورهای عربی چنین نامی وجود ندارد. عرب‌ها نام سَمیرة دارند نه سَمیرا. سمیرا در این چهار دهه اخیر بر سر زبان افتاده است. سَمیر در عربی افسانه گوی شب است و سمیرة به معنی دختر افسانه گو در شب است. دختری که شبها افسانه می‌گوید. سمیرا هم وزن شَکیلا است. برخی سَمیرا را مُصَغَّر یعنی کوچک شده سَمْراء می‌دانند. سَمْـراء یعنی دختر گندم‌گون، دختر سبزه. اما این گونه نیست و کوچک شدهٔ سَمْـراء می‌شود سُمـَیراء نه سَمیرا؛ دقیقاً مانند حَــمراء که مُصَغَّر یعنی کوچک شده اش می‌شود: حُـمَـیراء. سمیرا نام عمه شیرین نیز می‌باشد. سمیرا همان سمیرامیس ملکه ایرانی بابل است که همسر زیباروی حمرابی بود. حمرابی برای اینکه سمیرا یا سمیرامیس کمتر به یاد جنگل‌های زیبای ایران بیفتد باغهای معلق بابل را برایش ساخت.

زنانی به این نام[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی نسخه ۲۹ مارس ۲۰۱۳
  • از رحلت تا هجرت.
  • فرهنگ لغت متخصص
  1. www.samiradanesh.com