سلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سلام واژه‌ای عربی برگرفته از زبان نیاسامی است و دارای معانی مختلفی است که از جمله مهترین آنها می توان به این معانی اشاره کرد: درود[۱]، سلامتی[۲] از اسامی خدا[۳][۴]، صلح.

واژه شناسی[ویرایش]

این واژه از نیاسامی *šalām- است و واژه‌های شَلوم (به عبری: שלום) و شْلاماء (به سریانی: ܫܠܡܐ) ازجمله واژه‌های سامی هم‌ریشهٔ هم‌معنی آن هستند.

سلام واژه‌ای عربی است که ریشه آن سلم است[۵]

برابر پارسی سلام این واژه‌هاست:

  • پرانام prãnãm (سنسکریت: پْرَنامَ)
  • نامْس، نامَس (سنسکریت: نَمَس)
  • تارَن (سنسکریت: تارَنَ)
  • نَتی (سنسکریت)
  • اِسواگ (سنسکریت: سْواگَمَ)[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگ معین
  2. لسان العرب، ج ۶، ص ۳۴۴
  3. لسان العرب، ج ۶، ص ۳۴۴
  4. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «سلام»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۳).
  5. لسان العرب، ج ۶، ص ۳۴۴
  6. لغتنامه دهخدا

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌واژه معنای واژهٔ «سلام» را در ویکی‌واژه ببینید.
جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به سلام در ویکی‌گفتاورد موجود است.
  • ابن منظور. لسان العرب. بیروت، لبنان. ۳۴۴. 
  • محمد معین. فرهنگ معین. انتشارات امیر کبیر. 
  • دهخدا. لغت نامه دهخدا. 

پیوند به بیرون[ویرایش]