سقوط بند ناف

سقوط بند ناف Umbilical cord prolapse
سقوط بند ناف، نگاشته و. اسمیلی، ۱۷۹۲
آی‌سی‌دی-۱۰	O69.0, P02.4
آی‌سی‌دی-۹	663.0, 762.4
دادگان بیماری‌ها	13522
ای‌مدیسین	med/3276

سقوط بند ناف یا پرولاپس بند نافزمانی رخ می‌دهد که طناب نافی پیش از جنین، از رحم خارج شود. سقوط بند ناف از فوریت‌های مامایی در طی دوران بارداری یا زایمان به‌شمار می‌آید.

پرولاپس بند ناف اغلب با پارگی پرده‌های مایع آمنیون همراه است با پارگی پرده‌ها جنین به سمت پایین و به داخل حفره لگن حرکت می‌کند و به طناب نافی فشار وارد می‌کند در نتیجه خون‌رسانی به جنین دچار اختلال می‌شود.

علت‌ها

1. طویل بودن بند ناف
2. وزن کم هنگام تولد
3. چندقلویی
4. پارگی زودرس پرده‌های مایع آمنیون
5. پلی هیدرآمنیوس
6. پرزانتاسیون‌های نامناسب مانند عضو نما صورت، شانه یا مرکب باشد.

تشخیص

در صورتی که بدنبال پاره شدن یا پاره کردن پرده‌های کوریون و آمنیون، اختلال در تعداد ضربان قلب جنین ایجاد شود باید به فکر سقوط بند ناف بود اختلالاتی همچون کاهش ضربان قلب بصورت پایدار و یا شیوع کمتر متغیر وجود دارد.

درمان

بدنبال تشخیص پرولاپس بند ناف، باید تمامی اقدامات لازم برای جلوگیری از فشرده شدن بند ناف توسط عضو نما صورت گیرد بنابراین بیمار باید در وضعیت ترندلنبرگ(به انگلیسی: Trendelenburg )‏ یا سجده (به انگلیسی: knee chest)‏ قرار می‌گیرد.عضو نما تا آنجا که ممکن است بالا رانده می‌شود و تا زمان وضع حمل به بالا نگه داشته می‌شود. با کمک سونوگرافی وجود فعالیت قلب جنین ثابت می‌شود درصورتی که فعالیت قلب وجود داشته باشد سزارین درمان انتخابی است اگر به کمک سونوگرافی فعالیت قلب جنین مشاهده نشود و قرار جنین طولی باشد بهتر است وضع حمل طبیعی صورت گیرد.

منابع

• Gibbs، Ronald S.; Karlan، Beth Y.; Haney، Arthur F.; Nygaard، Danforth's Obstetrics and Gynecology، ۱۰th Edition