سقاره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۹°۵۲′۱۷″ شمالی ۳۱°۱۲′۵۹″ شرقی / ۲۹.۸۷۱۲۶۴° شمالی ۳۱.۲۱۶۳۸۱° شرقی / 29.871264; 31.216381

هرم پلکانی جوزر در سقاره
ورودی مجموعه آرامگاه جوزر
تندیسی از گاو آپیس، دودمان سی‌ام، لوور

سقاره (به عربی: سقارة‎) محوطه‌ای بزرگ و باستانی برای به خاک سپاری مردگان در مصر باستان بوده است و درگذشتگان پایتخت، ممفیس، در آن به خاک سپرده می‌شدند. این مکان در بر گیرنده هرم‌های بسیاری، از جمله هرم پلکانی شاه جوزر که معروفیت جهانی دارد، است. مصطبه‌های بسیاری نیز در این محوطه وجود دارند. این منطقه که ابعادی برابر با ۷ در ۱٫۵ کیلومتر مربع دارد، در ۳۰ کیلومتری جنوب قاهره امروزین قرار گرفته.

نام سقاره از نام قبیله "بنی سقار" که در آن محل زندگی می‌کنند، گرفته شده است.

آثار[ویرایش]

سقاره در برگیرنده قدیمی‌ترین مجموعه بزرگ ساختمانی سنگی است که در تاریخ بشر ساخته شده: هرم پلکانی جوزر که در دودمان سوم ساخته شد. ۱۶ فرعون دیگر نیز در این منطقه برای خود هرم ساختند. مسوولان و درباریان بلندپایه از هر دوره‌ای از تاریخ دودمانی مصر نیز آرامگاه‌هایی برای خود در سقاره بر پا کردند. این ناحیه برای نزدیک به ۳٫۰۰۰ سال پذیرای مردم و بزرگان مصری برای به خاکسپاری بود و این سنت تا پس از به پایان رسیدن دوران فرعونی در مصر و آمدن دوره‌های بطلمیوسی و رومی ادامه داشت.

دوره دودمانی کهن[ویرایش]

نخستین نشانه‌ها از به خاکسپاری بزرگان مصری در سقاره به دودمان یکم بر می‌گردند. در این دودمان گورستان پادشاهی در ابیدوس بوده است و پادشاهی از آن دودمان در سقاره به خاک سپرده نشده. نخستین آرامگاه‌های پادشاهی سقاره اما از آن پادشاهان دودمان دوم هستند. خسه‌خموی، که واپسین فرعون دودمان دوم بود، در ابیدوس به خاک سپرده شده ولی آرامگاهی نیز در سقاره ساخت که ورودی بزرگی به شکل مثلث دارد و "جسر المدیر" خوانده می‌شود؛ نامی که در زبان عربی «حصار رییس» معنا می‌دهد. جوزر از دودمان سوم نیز هرمی پلکانی در منطقه دارد که به همراه ساختمان‌ها و مصطبه‌های کناریش، منبع کاوش‌های بسیار توسط باستان‌شناسان در سقاره شد.

نام پادشاهانی از دوره آغازین دودمانی که در سقاره آرامگاه دارند، به شرح زیر است:

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سقاره موجود است.