سعید عسگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سعید عسگر شخصی است که سعید حجاریان، عضو سابق شورای شهر تهران را در سال ۱۳۷۸ با اسلحه ماکاروف و از ناحیه صورت ترور کرد و پس از آن به ۱۵ سال حبس محکوم شد، اما پس از طی ۱ سال از دوران محکومیتش، از زندان آزاد شد. اقدام ترور حجاریان، در سال‌های بعد برای عسگر پیشینه کیفری محسوب نشد و دادگاه وی در ۲۵ مرداد ۱۳۸۳ که به جرم رهبری گروهی ۲۵۰ نفره از لباس‌شخصی‌ها در حمله به خوابگاه دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی و ضرب و شتم دانشجویان و تخریب اموال دانشگاه محاکمه شده بود، عنوان شد که سعید عسگر فاقد هرگونه سابقه کیفری می‌باشد؛ که این امر مورد اعتراض وکیل دانشگاه مذبور قرار گرفت.[۱]

وی هم اکنون رییس امور ایثارگران نیروی مقاومت بسیج می‌باشد.[۲]

ترور حجاریان[ویرایش]

وی به همراه محسن مرتضی مجیدی هم‌دست او که موتور را می‌راند حجاریان را در ۲۲ اسفند ۱۳۷۸ در روی پلکان ساختمان شورای شهر مورد سوءقصد قرار داد. گلولهٔ شلیک شده به گونهٔ سعید حجاریان اصابت کرد و وارد گردن او شد. او به طرز معجزه‌آسایی زنده ماند، با این وجود وی تا به امروز از عوارض این حادثه رنج می‌برد. سعید حجاریان پس از ترور، ضارب خود را بخشید.

سعید عسگر در زمان ترور بیست سال داشت و دانشجوی مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی تهران جنوب بود.[۳] وی دستگیر و به ۱۵ سال زندان محکوم شد،[۴] اما پس از مدت کوتاهی از زندان آزاد شد.[۵] همچنین وی اظهار داشت که خود مستقلاً دست به این اقدام زده و صاحب موتور سیکلت خودش بوده‌است.

سعید حجاریان سال‌ها بعد اظهار کرد که علی یونسی، وزیر وقت وزارت اطلاعات، به وی هشدار داده بوده اطلاعاتی مبنی بر قصد داشتن عده‌ای برای ترور حجاریان و عبدالله نوری به دست این وزارت‌خانه رسیده است.[۱]

حمله به خوابگاه دانشجویان[ویرایش]

سعید عسگر در خرداد ۱۳۸۲ رهبری حدود ۲۵۰ نفر لباس شخصی را بر عهده داشت که به خوابگاه شهید همت (طرشت) دانشگاه علامه طباطبایی حمله‌ور شدند.[۶] سعید عسگر به اتهام شرکت در حمله مشکوک عده‌ای به خوابگاه شهید همت(طرشت) وابسته به دانشگاه علامه طباطبایی و بر اساس شکایت سردار قالیباف[۷] فرمانده وقت نیروی انتظامی، از سوی مرتضوی[۸] دادستان عمومی و انقلاب تهران بازداشت شد.[۹]

ریاست امور ایثارگران بسیج[ویرایش]

سعید عسگر، در سال ۱۳۸۸ به سمت رییس امور ایثارگران بسیج منصوب شده است [۱۰]

پانویس‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]