سعید شاملو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سعید شاملو
متولد ۱۳۰۸
ملایر
مرگ ۱۰ دی ۱۳۸۳
ملیت ایرانی
رشته فعالیت روانشناسی
محل کار استاد دانشگاه
دلیل شهرت بنیانگذار روانشناسی بالینی در ایران

سعید شاملو (زادهٔ ۱۳۰۸ ملایر، درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۸۳) مشهور به پروفسور سعید شاملو دکتر روانشناس و استاد دانشگاه ایرانی است. سعید شاملو بنیانگذار روانشناسی بالینی در ایران است.

زندگینامه[ویرایش]

پس از طی دوران دبستان و دبیرستان برای ادامهٔ تحصیل به کشور آمریکا رفت. در آنجا در دانشگاه جورج واشنگتن، دانشگاه ایالتی واشنگتن و دانشگاه ایلی نویز به دریافت درجات کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در روانشناسی بالینی و فوق دکتری در روان درمانی نایل آمد. سپس در آمریکا دو سال با سمت استادیاری به تدریس پرداخت و نیز در بخش روانپزشکی بیمارستان ایلی نویز به عنوان روانشناس بالینی بخش، به فعالیت پرداخت.

پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ در دانشکده پزشکی شهید بهشتی (دانشگاه ملی ایران) به تدریس و تحقیق و فعالیت بالینی پرداخت. از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران، سپس دانشگاه علوم پزشکی تهران با سمت‌های استادیاری، دانشیاری و استادی به تدریس و تحقیق و ارایه خدمات بالینی اشتغال داشت. در سال ۱۳۷۳، گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی را تاسیس کرد و از آن سال استادی و مدیریت همان گروه را بر عهده داشت.

وی بانی تجدید حیات انجمن روانشناسی ایران بوده و در دوره‌های اول، دوم و پنجم ریاست هیات مدیره انجمن را نیز بر عهده داشت. ایشان همچنین از پیشگامان طراحی سازمان نظام روانشناسی بود.

پس از برگزاری دومین کنگره بین‌المللی روان‌درمانی در شرق، تعهد علمی و حساسیت پروفسور شاملو به مسایل حرفه‌ای، وی را، که سالها از بیماری قلبی رنج می‌برد و لازم بود از هر فعالیت همراه با استرس دوری جوید، برای چندمین‌بار روانه بیمارستان کرد. اما تن خسته و رنجور بنیان‌گذار روانشناسی بالینی ایران، که هفته‌ها بی‌خوابی و فشار روانی را تحمل کرده بود، این‌بار توان مقابله با بیماری را نداشت. دکترشاملو یک هفته پس از برگزاری این کنگره بین‌المللی دچار حمله قلبی شد.

وی همچون همیشه به ارتقای علم روانشناسی کمرهمت بسته بود و ریاست مسئولانه‌اش در جلسات اخیر پنجمین هیات مدیرهٔ انجمن روانشناسی ایران از آن جمله است.

پروفسور شاملو بلافاصله پس از ترخیص از بیمارستان و با وجود توصیهٔ پزشک معالج مبنی براستراحت، به دانشگاه رفت تا به امور جاری گروه، دانشجویان و انجمن روانشناسی ایران رسیدگی کند. چند روز پس از مراجعت به دانشگاه بار دیگر دچار حمله قلبی شد و از آن پس در بیمارستان بستری بود تا سرانجام در صبح‌گاه روز دهم دی‌ماه ۱۳۸۳ وفات یافت و روز یازدهم دی‌ماه در قطعهٔ هنرمندان بهشت‌زهرای تهران به خاک سپرده شد.

فعالیت‌ها[ویرایش]

سعید شاملو در کنار تألیف و ترجمهٔ کتاب، بیش از یکصد مقالهٔ نظری و پژوهشی در زمینهٔ روانشناسی تألیف کرده‌است. همچنین اولین کلینیک مرکز مشاوره و راهنمایی را در سال ۱۳۴۴ در دانشگاه تهران تأسیس و اولین دورهٔ فوق لیسانس و دکترای روانشناسی بالینی را در ایران راه‌اندازی کرد.

او از سوی «مرکز بین‌المللی شرح‌حال‌نویسی» (IBC) در کمبریج انگلستان به عنوان نامزد مرد سال ۲۰۰۴ انتخاب شد. این عنوان به برگزیدگانی اعطا می‌گردد که دستاوردهای پیشگام و برجسته‌ای در سطح بین‌الملل داشته‌باشند. برگزاری دومین کنگرهٔ بین‌المللی روان‌درمانی در شرق و کفتگوی بین تمدنها که بیش از ۶۰ مهمان از تمام قاره‌های جهان در آن شرکت داشته‌اند، برجسته‌ترین فعالیت علمی پروفسور شاملو در اواخر عمر بود. همچنین ریاست و سمت دبیر کمیته علمی این کنگره را بر عهدهٔ وی بود.

فهرست کتاب‌ها[ویرایش]

(ترجمه و تألیف)

  • بهداشت روانی
  • روان شناسی بالینی
  • روش‌های نو در روان کاوی
  • کاربرد روان درمانی
  • مکاتب و نظریه‌های شخصیت
  • آسیب شناسی روانی
  • روش تهیه شرح حال
  • مصاحبه تشخیصی
  • تاریخ علم روان شناسی
  • روان درمانی کودک
  • شخصیت ایرانی (ناتمام)

سمت‌ها[ویرایش]

  • بانی تجدید حیات و رئیس چند دوره از هیات مدیره انجمن روانشناسی ایران
  • عضو آکادمی علوم نیویورک از سال ۱۹۷۶
  • عضو انجمن روانشناسی آمریکا (APA) از سال ۱۹۷۰
  • عضو انجمن روان‌درمانی آمریکا از سال ۱۹۷۲
  • عضو انجمن هیپنوتیست‌های آزمایشگاهی از سال ۱۹۶۷
  • عضو مشاوره در هیات تحریه دائرةالمعارف بین‌المللی روان کاوی، روان پزشکی، اعصاب و روان شناسی از سال ۱۹۷۳

منابع[ویرایش]

«پروفسور سعید شاملو». وب سایت انجمن روانشناسی ایران. بازبینی‌شده در ۸ مرداد ۱۳۹۰.