سرگئی یسنین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سرگئی یسنین
Esenin Moscow 1922.jpg
زادروز ۳ اکتبر ۱۸۹۵
کنستانتینوفو, استان ریازان,
امپراتوری روسیه
مرگ ۲۷ دسامبر ۱۹۲۵ (۳۰ سال)
لنینگراد, اتحاد شوروی
ملیت روس
پیشه شاعر
همسر(ها) Isadora Duncan
صفحه در دادگان فیلم‌ها

سرگئی آلکساندروویچ یسنین (به روسی: Серге́й Алекса́ндрович Есе́нин)‏ ‏(۱۸۹۵-۱۹۲۵) شاعر روس و یکی از محبوب‌ترین شاعران روسیه در قرن بیستم بود. يسنين در 27 دسامبر 1925 در حالی که به شدت مورد دشمنی بولشويک ها بود رگ مچ دست خود را زد , آخرين سطور شعرش را با خون خود نوشت و خود را حلق آويز کرد.

بدرود دوست من

بی آن که دست ها را بفشاریم و حرفی بزنیم

غمگین مباش

خم به ابرو نیاور

دراین زندگی ، مردن چندان تازگی ندارد

و زیستن نیز دیگر چیز تازه ایی نیست

لئون تروتسکی در جایی می نویسد، یِسنین از دستمان رفت، شاعری خوب و اصیل، شاعری چنین باطراوت و خوشایند. به اراده ی خود رفت و در واپسین دم حیات با خون خود وداع گفت، با دوستی ناشناس- با همه ی ما شاید.

ریشه های یسنین سخت مردمی است، و این زمینه ی «مردمی» او نیز مانند همه ی ابعاد زندگی وی ساختگی نبود، دلیل آن نه در شعرهای شورشی او که باز هم در تغزل او است : [۱]

در بیشه های خلیج، نزدیک شیب تپه ها، پاییز آمده است، پاییزی لطیف... مادیان حنایی رنگی یال می افشاند.

آثار [ویرایش]

  • شورش
  • ولگرد (۱۹۱۹)
  • نامه‌ای به مادر (۱۹۲۴)
  • پوگاچف (۱۹۲۱)
  • در مایه‌های ایرانی (ترجمه فارسی از حمیدرضا آتش‌برآب)
  • اعترافات یک ولگرد (۱۹۲۴)


منابع [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]