سرخرگ‌چه آوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
با سرخرگ‌چه وابران اشتباه نشود
شریان‌چه آوران
Gray1128.png
شمایی از توبول کلیه. رگ‌های آوران در بالا سمت چپ تصویر
Gray1129.png
کورتکس کلیه-شریان آوران با رنگ قرمز مشخص است
لاتین arteriola glomerularis afferens
فهرست گری subject #253 1221
دورلندز/السویر a_62/12156661

سرخرگ‌چه آوران یا شریان‌چه آوران (به انگلیسی: Afferent arterioles) گروهی از رگها درون کلیه هستند که خون را به نفرون در سیستم ادراری می‌رسانند. این رگ‌ها نقش مهمی را در تنظیم فشار خون به عنوان بخشی از مکانیزم بازخورد توبولوگلومرولار بازی می‌کنند. آوران شاخه‌ای از شریان کلیوی است که خون را به کلیه می‌رساند و سپس به مویرگ‌های گلومرول تقسیم شده و پس از انجام فیلتراسیون و خروج از گلومرول٬ دوباره به یک شریان‌چه تبدیل شده و رگ وابران را می‌سازد.

روند تنظیمی[ویرایش]

هنگامی که جریان خون کلیه کاهش می یابد (که نشان دهنده کاهش فشار خون است) و یا کاهش در غلظت یون سدیم و کلر وجود داشته‌باشد٬ ماکولای چگال در توبول دیستال شروع به رهاسازی پروستاگلاندین کرده که بدنبال آن باعث می شود که سلول‌های جوکستاگلومرولار پوشانندهٔ شریانچه‌آوران با آزاد کردن رنین، سیستم رنین-آنژیوتانسین (همراه آلدوسترون) فعال شود و پی‌آمد آن نیز افزایش فشار خون و افزایش در احتباس یون‌های سدیم توسط آلدوسترون صورت پذیرد.

سلول‌های ماکولای چگال همچنین می توانند با افزایش سنتز و ساخت دی‌نیتروژن‌منواکسید و یا کاهش در سنتز آدنوزین و یا آ.تی‌.پی فشارخون در شریانچه آوران را افزایش دهند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیا انگلیسی : Afferent arterioles بازبینی ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲