سحرپنداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سحر پنداری)
پرش به: ناوبری، جستجو

سحر پنداری نوعی استدلال سببی است که در جستجوی یافتن رابطه ای میان گفتار یا اعمال از یکسو و رویدادهایی خاص از سوی دیگر میباشد. در ادیان و مذاهب قومی و خرافات رابطه مذکور میان رسوم مذهبی مثل دعا خواندن و قربانی کردن، یا رعایت منکرات از یکسو و فایده یا اجر مورد توقع از سوی دیگر است. در روانشناسی بالینی، سحر پنداری یک بیماری است که باعث می شود بیمار از انجام برخی کارها یا داشتن برخی اندیشه ها بگونه ای غیر منطقی بترسد چرا که او تصور میکند میان اعمالش و خطر رخ دادن فجایع رابطه ای وجود دارد.

"شبه سحر پنداری" توصیف "مواردیست که در آن مردم بگونه ای عمل میکنند که گویا به غلط باور دارند اعمالشان تاثیری بر نتیجه کار داشته باشد، گر چه آنان در واقع به چنین چیزی باور ندارند." ".[۱] ...

...

...

عملکرد روانشناختی سحر و جادو[ویرایش]

A healing ritual (the laying on of hands).

برخی صاحبنظران بر تاثیر روانی سحر و جادو باور دارند. (رجوع کنید به Psychological theories of magic). آنها از تاثیر دارونماها و بیماری های روان تنی و غیرو بعنوان برجسته ترین نمونه هایی نام میبرند که نشاندهنده چگونگی تاثیر عملکرد ذهن ما بر بدنمان است.[۲] بهمچنین رابرت هورتون میگوید که پرداختن به اعمال سحر پندارانه در زمینه شفا بخشی میتواند موجب کاهش اضطراب شود و در نتیجه ممکن است تاثیر فیزیکی مثبتی بر بیمار داشته باشد. در نبود مراقبتهای پزشکی پیشرفته، نقش چنین تاثیراتی میتواند برجسته باشد، که این بما کمک میکند دوام و محبوبیت چنین روش ها را توضیح دهیم. [۳]

طبق نظریه های تسکین و کنترل اضطراب، مردم در شرایط عدم اطمینان و احساس خطری که نتوانند با آن مقابله کنند به باورهای سحر و جادویی روی می آورند. سحر و جادو برای بازگرداندن حس کنترل بکار گرفته میشود. در تایید این نظریه، تحقیقات نشان میدهد که رفتار خرافاتی در شرایط پریشانی و فشار روحی (استرس) و بخصوص توسط افرادی که گرایش بیشتری به کنترل دارند بکار گرفته میشود.[۴][۵]

یکی دیگر از دلایل بالقوه تداوم آیین های سحر و جادویی این است که آنها برای برانگیختن مردم به تبعیت از خود نخست به ایجاد احساس ناامنی دامن میزنند و سپس خود را به عنوان راه پیشگیری از خطر ارائه میکنند. [۶]

بوایه (Boyer) و لینارد (Liénard) در مورد آداب و رسوم مبتنی بر وسواس جبری اختلال وسواسی جبری -- که مدلی بالینی برای سحر پنداریست -- این نظر را مطرح میکنند که تمرکز شخص متوجه پایین ترین سطح حرکاتش شده و در نتیجه موجب تنزل اهمیت هدف میگردد. مثلاً مراسمی از نوع تمیز کردن وسواس آمیز میتواند بیش از اندازه بر ترتیب و جهت و تعداد حرکات پاک کردن یک سطح تاکید کند. در اینجا اعمالی که برای رسیدن به هدف بکار گرفته میشود از خود آن هدف مهمتر میگردد و این مفهوم را القاء میکند که مراسم سحر و جادو میتواند حتی بدون هر گونه تاثیر تداوم یابد چرا که هدف در حین عمل فراموش شده است.[۶]

همچنین رجوع شود به[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Shafir E, Tversky A (1992). "Thinking through uncertainty: nonconsequential reasoning and choice". Cognitive Psychology 24 (4): 449–474. doi:10.1016/0010-0285(92)90015-T. PMID 1473331. 
  2. Glucklich, Ariel, The End of Magic, Oxford University Press (1997), pp 50-68.
  3. Horton, Robert, “African Thought and Western Science,” Rationality, pp 137-140
  4. Keinan, Giora (2002). "The effects of stress and desire for control on superstitious behavior". Personality and Social Psychology Bulletin 28 (1). 
  5. Keinan, Giora (1994). "The effects of stress and tolerance of ambiguity on magical thinking". Personality and Social Psychology 67 (1): 48–55. doi:10.1037/0022-3514.67.1.48. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Boyer, Pascal; Liénard, Pierre (2008). "Ritual behavior in obsessive and normal individuals". Current Directions in Psychological Science 17 (4): 291–94. doi:10.1111/j.1467-8721.2008.00592.x. 

پیوند به بیرون[ویرایش]