سجیل (موشک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موشک سجیل
Sejjil-2. two stage solid propellant ballistic missile.jpg
نوع موشک بالستیک برد متوسط
زمین به زمین سوخت جامد
  خاستگاه Flag of Iran.svg ایران
تاریخ تولید
طراح متخصصان سازمان هوافضای وزارت دفاع
خصوصیات
وزن ۲۶۰۰۰ کیلوگرم
طول ۱۹ متر
قطر ۱٫۵ متر

موتور سوخت جامد (دو مرحله‌ای)
برد
موثر
۲۰۰۰ - ۲۵۰۰ کیلومتر


سجیل نسلی از موشک‌های بالستیک جمهوری اسلامی ایران است. این موشک زمین‌به‌زمین دو مرحله‌ای، ۲ موتور سوخت جامد مرکب و بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر برد دارد و متخصصان ایرانی آن را ساخته‌اند.[۱] این موشک در ۲۲ آبان ۱۳۸۷ با حضور مصطفی محمد نجار با موفقیت آزمایش شد.

سجیل ۲[ویرایش]

در صبح روز چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۸۸، تلویزیون دولتی ایران با قطع برنامه‌های عادی، تصاویر آزمایش موفقیت‌آمیز سجیل را پخش کرد. اداره تبلیغات دفاعی وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران ابراز داشت که این موشک زمین‌به‌زمین، سوخت جامد و دو مرحله‌ای دارد. براساس این گزارش، موشک سجیل-۲، بهینه شده موشک سجیل است که در مقایسه با موشک سجیل، از قدرت مانور بالاتر و زمان پرتاب کمتر و بنابراین قدرت دفاعی بیشتری برخوردار است.[۲]

نام‌گذاری[ویرایش]

نام سجیل به معنی «گِل پخته» به آیه‌ای از قرآن اشاره می‌کند که براساس آن خداوند پرندگانی را که با نوک خود سنگ‌هایی از جنس گل پخته حمل می‌کردند، برای دورکردن متجاوزان به شهر مکه فرستاد.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. «آزمایش موشک «سجیل» در ایران»(فارسی)‎. رادیو زمانه. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸. 
  2. «ایران نوع دیگری از موشک سجیل را آزمایش کرد»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸. 
  3. «واکنش‌ها به آزمایش موشک سجیل در ایران»(فارسی)‎. مردمک. بازبینی‌شده در ۱۳۸۸. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]