ساکرالیزاسیون پنجمین مهره کمری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ساکرالیزاسیون پنجمین مهره کمری یا خاجی‌شدگی (به انگلیسی: Sacralization) یک ناهنجاری مادرزادی است، به این صورت که زائده عرضی مهره پنجم کمر(آخرین مهره کمری) در یک سمت یا هر دو طرف بلندتر از حد طبیعی شده و به استخوان خاجی (ساکروم) یا استخوان تهیگاهی (ایلیوم) و یا هر دو متصل می‌گردد. [۱] این ناهنجاری که بیشتر از لومباریزاسیون دیده می‌شود [۲]، معمولاً دوطرفه بوده و در ۳٫۵ درصد از افراد مشاهده می‌گردد. [۱]

اگرچه این ناهنجاری مادرزادی ممکن است به عنوان یکی از عوامل کمردرد مطرح باشد ولی در بسیاری از موارد بدون علامت بوده [۱] [۲] و گاهی در رادیوگرافی افرادی که از درد ناحیه کمری شاکی نیستند، نیز مشاهده می‌گردد.

علایم[ویرایش]

  • احتمال وجود درد در ناحیه کمری و یا اندام تحتانی که بیشتر در نوع یک طرفه مطرح است. در نوع دوطرفه معمولاً دردی گزارش نمی‌شود.
  • احتمال فتق دیسک بین مهره‌ای در سطح دیسک میان مهره‌های کمری چهارم و پنجم (L4-L5) وجود دارد. [۲] این مسئله ممکن است به علت کاهش تحرک مهره پنجم و افزایش حرکات مهره چهارم کمری باشد.
  • معمولاً باریک و کم عرض شدن دیسک بین مهره‌ای L5-S1 اتفاق می‌افتد. [۱]

درمان[ویرایش]

درمان محافظه کارانه بوده و می‌تواند درارتباط با موارد زیر باشد:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ اعلمی هرندی. بهادر. اصول ارتوپدی و شکسته بندی. چاپ ششم. نشر فروغ اندیشه
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ناصری، نسرین. فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک. چاپ اول، صبح سعادت، شابک 4-7-93408-964