ساموئل تیلور کالریج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساموئل تیلر کالریج

ساموئل تیلُر کالریج (به انگلیسی: Samuel Taylor Coleridge) (زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۷۷۲ - درگذشتهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۸۳۴) شاعر و منتقد ادبی سبک رومانتیک و فیلسوف انگلیسی که به همراه دوستش ویلیام وردزورث یکی از بنیان گذاران مکتب رومانتیسم انگلیس بود.

کالریج بیشتر با دو اثر منظوم خود «دریانورد کهن» و «قوبیلای خان» و همچنین اثر منثورش «بیوگرافی ادبی» شناخته شده است.[۱]. آثار نقدش خصوصاً در ارتباط با شکسپیر بسیار نافذ بود. همچنین در معرفی فلسفه ایده‌آل‌گرایی آلمان به فرهنگ انگلیسی کمک کرد و از طریق امرسون تاثیری مهم بر فلسفه ماوراءالطبیعه آمریکا داشته است.

در تمام سنین یزرگسالی، از حملات شدید افسردگی و اضطراب رنج می‌برد؛ گمان می رود او از اختلال دوقطبی رنج می برده است، اختلال روانی که در زمان او ناشناخته بود. کالریج بر آن شد تا درد خود با افیون درمان کند که به اعتیاد انجامید.


منابع[ویرایش]

  1. «صفحه امروز؛ 25 ژوئیه»(فارسی)‎. خبرگزاری کتاب ایران. 

ویکی‌پدیای انگلیسی