ساغر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معانی لغوی[ویرایش]

از نظر لغوی ساغر به معنی پیاله است. [۱] در فرهنگ معین به معنی پیالهٔ شرابخواری و جام است. قدح نیز هم معنی با پیاله شراب است.[۱]

ساغر در ادبیات[ویرایش]

[۲]

من ترک عشق و شاهد و ساغر نمی کنم صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم

در بیشتر ابیات، ساغر در معنی جام شراب آمده است. [۳] [۴]

[۲]

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

معانی در عرفان[ویرایش]

در عرفان اسلامی و در اصطلاحات صوفی، ساغر دل عارف است. [۴]، [۵] بدان خمخانه و میخانه و میکده نیز می گویند. [۶] همچنین سکر و شوق دو معنی دیگر ساغر هستند. [۶]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ لغت‌نامه دهخدا
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ حافظ، شمس الدین محمد؛ 792ق،دیوان حافظ؛ براساس نسخه نو یافته بسیار کهن، تهران: فکرروز، ۱۳۸۴. ISBN 964-343-086-3
  3. حافظ، شمس الدین محمد؛ 792ق،دیوان حافظ؛ براساس نسخه نو یافته بسیار کهن، تهران: فکرروز، ۱۳۸۴. ISBN 964-343-086-3
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ زریاب خویی، عباس، آیینهٔ جام (شرح مشکلات دیوان حافظ)، تهران: انتشارات علمی، ۱۳۶۷ ش.
  5. القاشانی، کمال‌الدین عبدالرزاق، اصطلاحات الصوفیه، قم: انتشارات بیدار، ۱۳۷۰
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ content&task=view&id=123&Itemid=56|حافظ آرا