ساز دهنی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ساز دهنی یکی از آلات موسیقی از دسته سازهای بادی است که به وسیله دمیدن و کشیدن هوا در بین سوراخهای آن نواخته میشود. در این ساز فشاری که به وسیله دمیدن و کشیدن هوا ایجاد میشود موجب لرزیدن شانههای فلزی میشود و این لرزش موجب به وجود آمدن صدایی با فرکانس مشخص میشود. این شانههای فلزی مانند تسمههایی با طول متفاوت هستند که از یک طرف متصل شدهاند و معمولا از جنس برنج یا برنز ساخته میشوند.
فرکانس تولید شده با لرزش هر شانه با توجه به طول آن متفاوت است. طول این شانهها با توجه به فرکانسی که باید تولید کنند از قبل مشخص شده است. سازدهنیها انواع مختلفی دارد مانند دایاتونیک, کرماتیک, ترمولو, ارکسترا و بیس.
سازدهنی کروماتیک توانایی ایجاد نت های دو - دو دیز - ر - ر دیز - می - فا - فا دیز - سل - سل دیز - لا - لا دیز - سی را دارد در مقابل سازدهنی های دیاتونیک و ترومولو تنها توان ایجاد نت های اصلی گام دو ماژور یعنی دو - ر - می - فا - سل - لا - سی را دارند
از سازدهنی در موسیقی سبکهای نئو کلاسیک , راک , بلوز , کانتری , پاپ و غبره استفاده میشود. ساز دهنی کروماتیک به جهت توانایی ایجاد تمامی نت های موسیقی مناسب برای تک نوازی و یا ملودی نوازی با ارکستر میباشد و در مقابل از سازدهنی های ترومولو و دیاتونیک در موارد بسیاری برای همراهی با ساز گیتار اعم از نوع کلاسیک و الکتریک استفاده میشود . به دلیل جنس خاص وطنین همنوازی گیتار و ساز دهنی ساز بندی مطبوعی را ایجاد میکند .
[ویرایش] جُستارهای وابسته
