خودصداها
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سازهای خودصدا)
| خودصداها (ایدیوفون) |
|---|
| پوستصداها (ممبرانوفون) |
| زهصداها (کوردوفون) |
| هواصداها (آئروفون) |
| برقیصداها (الکتروفون) |
خودصداها یا ایدیوفون (به انگلیسی: Idiophone) ردهای از سازهای موسیقی در طبقهبندی هورنبوستل-زاکس هستند. در این رده، تولید صدا با ارتعاش بدنۀ ساز صورت میگیرد. صدای این گروه از سازها از طریق بدنهٔ ساز و با ضربهزدن، مالش دادن، کشیدن و یا لرزاندن قطعات ساز تولید میشود و نه از طریق ارتعاش سیم و یا دمیدن هوا.
زیرمجموعهها [ویرایش]
خودصداها را میتوان براساس نوع تولید صدا به این بخشها تقسیم کرد:
- ضربهای: این نوع از سازهای خودصدا، با ضربهزدن اجزای ساز به یکدیگر تولید صدا میکنند. مانند قاشقک و سنج که با ضربهٔ یک جفت از آنها به هم، صدایی ساده و یا زنگدار ایجاد میشود.
- سایشی: در این نوع، با سایش بخش مرتعش ساز ایجاد صدا میشود؛ مانند اره موزیکال و گلاس هارمونیکا.
- ضربی: با ضربهزدن توسط جسم دیگری مثل چوب، چکش و پتک به صدا در میآیند. مثل: زنگ و گُنگ.
- انقباضی
- خراشی: خراش دادن جسم مرتعش توسط یک جسم غیر مرتعش ایجاد صدا میکند.
- تکانی: با لرزاندن و تکاندادن سریع ساز، صدا ایجاد میشود مثل ماراکاس
- کوبشی: کوبیدن جسم در سطحی مثل زمین.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- «Idiophone» (انگلیسی). بازبینیشده در ۱۰ مه ۲۰۱۱.
