سازمان پیشآهنگی ایران
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
 |
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید. (مه ۲۰۱۳)
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
پیشآهنگی در ایران در سال ۱۲۹۸ خ. از سوی سفیر اسپانیا شناسانده شد ولی اندیشه تشکیل نهضت پیشآهنگی را احمد امینزاده در دوره رضاشاه مطرح کرد. وزارت معارف در ۱۲ آذر ۱۳۰۴ طرح او را پذیرفت و امینزاده را به ریاست این سازمان برگزید.[۱]
محتویات |
تاریخچه سازمان ملی پیش آهنگی ایران[ویرایش]
پیشآهنگی برای اولین با در سال ۱۳۰۴شمسی، توسط میرزا احمد امینزاده در ایران تأسیس شد و تا حدود سال ۱۳۱۰ فعالیتهای آن ادامه یافت.[۲] حدود ۱۳۱۰ امینزاده به عراق مسافرت کرد و پس از آن برای مدتی سید رضا اخوی سرپرستی پیشآهنگی را عهدهدار شد. سال ۱۳۱۳ ترویج پیشآهنگی مورد توجه دولت قرار گرفت و وزارت فرهنگ مامور اجرای آن شد و با طرح جدیدی شروع به فعالیت نمود. در مهر ماه همان سال گیبسن، متخصص آمریکایی، برای سرپرستی تربیت بدنی و پیشآهنگی به ایران دعوت شد.[۳]
اولین دورهٔ کلاس مربیان پیشآهنگی خرداد ماه ۱۳۱۴ با شرکت ۴۰ نفر از مربیان تهران و ۴۴ نفر از مربیان شهرستانها به مدت ۱۵ روز تشکیل شد، محل این اردو در منظریه بود. در طول تعطیلات تابستان همان سال مقررات و آییننامههای لازم برای اجرای پیشآهنگی در رسدها تهیه و تدوین شد و فعالیتهای پیشآهنگی روز به روز در تمام شهرستانهای کشورتوسعه یافت، ولی با شروع وقایع شهریور ۱۳۲۰ این فعالیتها متوقف شد و طی یازده سال جز در یکی دو دسته کوچک، فعالیت پیشآهنگی به چشم نمیخورد.[۴] در سال ۱۳۳۲ دکتر حسین بنائی که تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ تعلیم و تربیت، روانشناسی و تربیت بدنی در آمریکا به پایان رسانده بود، مأمور تجدید سازمان پیشآهنگی ایران شد. با فعالیتهای حسین بنائی و تشکیل اولین کلاس مربیان پیشآهنگی در آذرماه سال ۱۳۳۲، دورهٔ جدید پیشآهنگی ایران آغاز شد.[۵]
در دورهٔ بنائی گامهای مهمی برای توسعه پیشآهنگی ایران برداشته شد. سال ۱۳۳۴ سازمان ملی پیشآهنگی ایران از طرف دفتر بینالمللی پیشآهنگی به رسمیت شناخته شد. سال ۱۳۳۵ اولین جمبوری ملی پیشآهنگان ایران تشکیل شد و همایش سال ۱۳۳۷ دومین جمبوری ملی پیشآهنگان ایران با شرکت بیش ازچهارهزار نفر پیشآهنگ تشکیل شد و در این جمبوری پیشآهنگان کشورهای پاکستان، ترکیه، عراق، اردن، انگلیس، ژاپن، آلمان و آمریکاییهای مقیم ایران شرکت داشتند.[۶] در سال ۱۳۳۹ سومین جمبوری ملی پیشآهنگی ایران با شرکت بیش از ده هزار نفر پیشآهنگ ایرانی و خارجی تشکیل شد. سال ۱۳۳۹ در منظریه از طرف دفتر بینالمللی پیشآهنگی به عنوان یک مرکز بینالمللی تربیت مربی و تشکیل کلاسها شناخته شد، در همین سال بنائی به عضویت کمیته دوازده نفری پیشآهنگی جهان انتخاب شد. در سال ۱۳۴۱ انجمن طرفداران پیشآهنگی در ایران تشکیل شد و عدهای از شخصیتهای سرشناس ایران عضویت این انجمن را پذیرفتند، در سال ۱۳۴۱ اولین کنگره پیشآهنگی ایران با شرکت نمایندگان شوراهای پیشآهنگی تمام استانهای کشور در منظریه تشکیل شد و سال ۱۳۴۲ دبیر انجمن طرفداران سازمان پیشآهنگی علی هاشمی، به مدت ۱۴ سال برای این مسئولیت برگزیده شد. در سال ۱۳۴۲ دومین کنگره پیشآهنگی ایران علاوه برجلسهٔ سالیانهٔ شورای عالی پیشآهنگی ایران با حضور تمام استانداران، مدیران کل فرهنگ استانها و نمایندگان شوراهای پیشآهنگی استانها در تهران، تشکیل شد.[۷]
بعد از انقلاب در تاریخ 1364/06/28 مجلس شورای اسلامی سازمان پیش آهنگی را جهت استفاده از امکانات و تجهیزات آن منحل نمود[۸] ولی در سال ۱۳۸۴ سازمان پیشآهنگی ایران فعالیتهای خود را در زمینه مشارکت رشد نوجوانان و جوانان به ریاست پورمهر محسن زنجانی آغاز نمود.[۹] در سال ۹۲ طی مراسمی در برج میلاد تشکیلات نهضت پیشاهنگی هلال احمر رسما شروع به فعالیت کرد.[۱۰]
فعالیتها[ویرایش]
سازمان پیشآهنگی میکوشید تا نوجوانان ایرانی را با مهارتهای گوناگون آشنا کند از جمله نحوه اردو زدن، نکات بهداشتی، قوانین راهنمایی و رانندگی، کاردستی، بازی و نقاشی، حرکات ورزشی، کمکهای اولیه، سرود و آداب معاشرت، شعر، دانستن درباره طناب، قدرت طناب، انواع گرهها، بستن دو چوب، ساخت مهار، قایق، پل، عرابه، برج و ماکت برای کسب نشان لیاقت.[۱۱]
بخشها و درجهها[ویرایش]
سازمان پیشآهنگی ایران بخشهای گوناگون و منصبها و درجههایی داشت که با نامهای ویژهای نامیده میشدند. بخشی از اصطلاحات مربوط به این بخشها و درجهها در سال ۱۳۱۸ خورشیدی از سوی فرهنگستان ایران به شرح زیر تصویب شد: رسد پیشآهنگی، سررسد، رسدیار، سرپرستان رسد، شورای رسد، جوخه، سرجوخه، جوخهیار، کارپرداز، نویسنده، شیپورزن، پایوران پیشآهنگی، پیوستگان، رئیس پیشآهنگی، معاون پیشآهنگی، سرپیشآهنگ، سرپیشآهنگی، نوآموز، دیوان پاداش، رهبر پیشآهنگی، رهبریار پیشآهنگی، انجمن پیشآهنگی ایران، نشانه هنر، شیربچگان، گرگبچگان، کدبانان، فرشتگان، جویندگان، سیاران.[۱۲]
نشریههای سازمان[ویرایش]
نشریه ماهانه پیشآهنگی (از سال ۱۳۰۶). بولتن پیشاهنگی رفسنجان، بولتن پیشاهنگی شاهپور آذربایجان، سازمان پیشاهنگی نیشابور، بولتن پیشاهنگی روستایی بندرشاه، بولتن پیشاهنگی گرگان، بولتن پیشاهنگی بروجرد، سازمان پیشاهنگی ساری، سازمان پیشاهنگی اصفهان، سازمان پیشاهنگی خرمشهر، سازمان پیشاهنگی آغاجاری، پیشاهنگی روستایی ورامین، نشریه پیشاهنگی گنبد کاوس، بولتن سازمان پیشاهنگی اراک، رسد سه آزاد شیراز، رسد یازده دانشسرای مقدماتی شیراز، بولتن سازمان پیشاهنگی استان کردستان (سنندج)، نشریه فرهنگی مسجدسلیمان، نشریه فرهنگی ارسباران.[۱۳]
کتابهای راهنمای پیشآهنگی ایران[ویرایش]
کتابهایی که در دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در مورد پیشآهنگی در ایران به چاپ رسیدند:[۱۴]
- وودبچ علمی: راهنمای پیشاهنگی پسران
- کتاب پسران پیشاهنگ ایران
- فرشتگان پیشاهنگ ایران
- یک جوبیله، هشت جامبوری
- تحقیق و بررسی درباره: دومین اجتماع ملی پیشاهنگی دختران ایران
- مواد تعلیمات درجه سوم پسران پیشاهنگ
- درباره دومین اجتماع ملی پیشاهنگی دختران ایران تهران- منظریه ۱۳۵۴.
- نشان موفقیت فرشتگان
- کارنامه شیربچگان پیشاهنگ
- کارنامه پسران پیشاهنگ
- کارنامه فرشتگان پیشاهنگ
- کارنامه دختران پیشاهنگ
- کارنامه پیشاهنگان جوینده و سیار دختر
- کارنامه و دفترچه پیشاهنگی دختران
- دفترچه ثبت نام کد- رسد- دسته
- نکاتی چند درباره هفته کار نیک پیشاهنگی (بسیج تعاون)
- از هژیر بیاموز، برای شیربچگان پیشاهنگ
- روش پیشاهنگی در سواد آموزی
- تدریس ماده نویسی و ساده خوانی با روش پیشاهنگی
- آموزش درختکاری به مناسبت ۱۵ اسفند روز درختکاری
- خلاصه تعلیمات مراحل فرشتگان و شیربچگان
- خلاصه تعلیمات مراحل پسران و دختران
- روش اجرایی جلسات کد شیر بچگان: برای مربیان
- آماده باش
- هفته کار پیش آهنگی
- اساس نامه شرکت تعاون مصرف پیش آهنگی ایران: مصوب مجمع عمومی فوق العاده ۲۱ بهمن ۱۳۵۰
- اساس نامه شرکت تعاون مصرف پیش آهنگی ایران: مصوب مجمع عمومی فوق العاده ۲۱ بهمن ۱۳۵۱
- آیین نامه هیئت همکاری پیش آهنگی روستای ایران و کمیته همکاری پیش آهنگی روستائی استانها و شهرستانها
- راهنمای کدبانان شیربچگان پیشآهنگ
- راهنمای جلسات سالانه مربیان پیش آهنگی روستائی
- راهنمای هدایت سرجوخگان
- راهنمای دوره آموزش نظری رهبری ملی
- دانستنیهایی درباره منظریه " باغ پیشآهنگان"
- مبحث گروهی برای مربیان پیش آهنگی
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر دوره نظری و ردیج پسران سری اول
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر دوره نظری و ردیج پسران سری دوم
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر و ردیج نظری شیربچگان سری اول
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر گلبرگ نظری پیش آهنگی دختران "پیش آهنگی جوینده و سیار "
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر آموزش نظری گلبرگ دختران " واحد مکاتبه "
- راهنمای تصحیح کنندگان دفاتر آموزش نظری گلبرگ فرشتگان " واحد مکاتبه "
-
راهنمای کدبانان شیربچگان.
-
کتاب شیربچگان پیشآهنگ.
-
تمبری ایرانی به فراخور دهمین سال کنفرانس پیشآهنگی آسیا
-
نشان عضویت در دهه ۱۹۸۰
منابع[ویرایش]
- ↑ «نشریهٔ پیشآهنگی». بانک اطلاعات فرهنگ و ادبیات کودکان ایران. بازبینیشده در ۲۹-۰۴-۲۰۰۷.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیشآهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیشآهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیشآهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیشآهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیش آهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ کتاب دانستنیهای پیش آهنگی برای مربیان، نوشته: محمد ناصر عدل، چاپ شهریور ۱۳۳۴.
- ↑ http://rc.majlis.ir/fa/law/show/91104
- ↑ هفته نامه چهل چراغ، شماره۳۲۳، صفحه ۱۰.
- ↑ کتاب مربی پیشاهنگی سال اول مقطع نیک آفرین / مهرآفرین (مجموعه نوشتاری فانوس)، نوشته: مؤلفین، چاپ ۱۳۹۲
- ↑ «پایونیرینگ». بانک اطلاعات فرهنگ و ادبیات کودکان ایران. بازبینیشده در ۲۹-۰۴-۲۰۰۷.
- ↑ دبیرخانهٔ فرهنگستان. فرهنگستان ایران، واژهٔهای نو که تا پایان سال ۱۳۱۸ در ف. ا. پذیرفته شدهاست. چاپ دوم. تهران، ۱۳۱۹ خورشیدی. ص۲۵.
- ↑ «نشریهٔ پیشآهنگی». بانک اطلاعات فرهنگ و ادبیات کودکان ایران. بازبینیشده در ۲۹-۰۴-۲۰۰۷.
- ↑ منبع عنوان کتابها سازمان دانشآموزی جمهوری اسلامی ایران
