ساختمان سبز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این مقاله در ارتباط با ساختمان‌های همگام با محیط زیست و یا اصطلاحاً ساختمان سبز می‌باشد.

ساختمان سبز روندی است که با محیط زیست وحفظ منابع زمین سازگار درطول عمر ساختمان سازگار می‌باشد. از خود ساختمان گرفته تا طراحی، ساخت و ساز، بهره‌برداری، نگهداری، تعمیر وتخریب ان با محیط زیست همگام بوده ساخت ان نیازمند همکاری متقابل اعضای تیم طراحی می‌باشد. معماران و مهندسین و خریداران در هر مرحله از تکمیل پروژهٔ ساختمان سبز درتلاشند تا توسعه دهنده و تکمیل کنندهٔ طراحی کلاسیک ساختمان باشند تا از نظر صرفهٔ اقتصادی، ماندگاری وتامین اسایش در سطح بالایی قرار گیرد. اگرچه تکنولوژی روز به طور پیوسته توسعه یافته‌اند تا تکمیل کنند هٔ فعالیت‌ها در ساخت ساختمانی سبز تر می‌باشد، ساختمان‌ها ی سبز طراحی شده‌اند تا از تاثیر کلی محیط ساخته شده بر سلامتی انسان و محیط زیست از طریق:

  • مصرف مفید از انژی اب و دیگر منابع
  • محافظت از سلامت محیط زیست و بهبود کارایی کارکنان
  • کاهش اصراف، الودگی و تخریب محیط زیست

مفهوم مشابه، ساختمان طبیعی (natural Building) می‌باشد، ساختمانی که معمولاً زیر بنای کوچکتری دارد و هدف اصلی استفاده از مواد اولیهٔ طبیعی که به طور بومی در هذر ناحیه مو جود است، می‌باشد. دیگر موضوع‌های مرتبط، طراحی پایدار(sustainable design)و معماری سبز(green architecture) می‌باشد. می‌توان پایداری را به معنای در بر طرف ساختن احتیاجات نسل حاضر به دون به خطر انداختن توانایی نسل‌های‌های اینده درتامین نیازهایشان، می‌باشد. اگرچه بعضی ازبرنامه‌های ساختمان سازی سبز به عمل مقاوم‌سازی بناهای موجود رسیدگی نمی‌کنند اما بقیه اهمیت می‌دهند. اصول ساختمان سبز به راحتی می‌تواند در فعالیت‌های مقاوم‌سازی ساختمان‌های موجود همچون ساخت سازه‌ای جدید تعبیه شوند. خدمات دولتی ایاات متحده طبق گزارشی در سال ۲۰۰۹ میلادی , ۱۲ ساحتمان با طراحی پایدار و قیمتی کمتر و کمترین میزان مصرف انرژی بنیان نهاده است.

کاهش اثرات زیست محیطی[ویرایش]

هدف فعالیت ساختمان سازی سبز کاهش تاثیرات زیست محیطی ساختمان‌ها می‌باشد بنابر این نخستین قانون در این راستا ان است که سبز ترین ساختمان ساختمانی است که ساخته نشده باشد. ساختمان سازی جدید اغلب زیربنای یک ساختمان را کاهش می‌دهد در نتیجه نساختن ساختمان برساختن ساختمانی سبز ارجحیت دارد. قانون دوم: تا حدی که ممکن است ساختمان باید کوچک باشد قانون سوم: به پراکندگی (تمایل شهرها به پراکندگی ب طور نا منظم) کمک نکند. فرقی ندارد چه اندازه بر روی پشتبام فضای سبز اسجاد کنید و یا ازچند پنجرهٔ دو جداره در ساخت ساختمان استفاده نمایید، در صورتی که شما به پراکندگی کمک نمایید در رسیدن به مقصودتان شکست خورده‌اید. محل‌های متراکم به روستاها و فضاهای سبر ترجیح داده می‌شوند. ساختمان‌ها در برابر مساحت عظیمی از زمین مسئول هستند. مطابق با امار منابع ملی حدود ۱۰۷ میلیون هکتار از زمین‌های ایالت متحده در حال توسعه می‌باشند. اژانس بین‌المللی انرژی طی نشریه‌ای تخمین زده است کهساختمان‌های موجود ۴۰٪ از کل انرژی مصرفی زمین و ۲۴٪ از کل تولید گاز کربن دی اکسید می‌باشند

هزینهٔ ساخت و بازدهی[ویرایش]

بیشترین مورد نقد شده در بنای ساختمان‌های دوست دار محیط زیست هزینهٔ ان می‌باشد فتوولتائیک‌ها لولزم و ابزار جدید و تکنولوژی‌های مدرن هزینهٔ بیشتری در بر دارند. هزینهٔ حق بیمهٔ اغلب ساختمان‌های سبز کمتر از ۲٪ می‌باشد اما بازده ان ۱۰ برابر کل عمر ساختمان است. ضعف بین اطلاع دربارهٔ هزینه‌های پیش رو در مقابل هزینهٔ چرخهٔ زندگی می‌باشد. پس انداز پول با استفاده مؤثرتر از اب و برق که موجب کاهش هزینهٔ قبض انرژی می‌شود، امکان‌پذیر است. پیش بینی شده است، ناحیه‌های مختلف می‌توانند ۱۳۰ بیلیون دلاراز کاهش هزینهٔ قبض انرژی ذخیره کنند.

مطالعاتی در طول یک دورهٔ ۲۰ ساله نشان داده‌است که بعضی از ساختمان‌ها بین ۵۳ دلار تا ۷۰ دلار در هر ۳۰٫۵ سانتی‌متر مربع در سرمایه‌گذاری سود داشته‌اند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «معماری سبز»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.