ساخارین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ساخارین[۱] | |
|---|---|
|
2H-1λ6,2-benzothiazol-1,1,3-trione |
|
| نامهای دیگر | Benzoic sulfimide
Ortho sulphobenzamide |
| شناساگرها | |
| CAS | 81-07-2 |
| پابکم | 5143 |
| کماسپایدر | 4959 |
| UNII | FST467XS7D |
| KEGG | D01085 |
| ChEBI | CHEBI:32111 |
| ChEMBL | CHEMBL310671 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C7H5NO3S |
| جرم مولی | ۱۸۳٫۱۸ g mol−1 |
| شکل ظاهری | White crystalline solid |
| چگالی | 0.828 g/cm3 |
| دمای ذوب |
228.8-229.7 °C
|
| محلول در آب | 1 g per 290 mL |
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
ساخارین (به انگلیسی: Saccharin) که از آن به عنوان شکر مصنوعی نیز یاد میشود[۲]، بلورهای سفید رنگی با دمای ذوب ۲۲۴ درجه سانتیگراد هستند که حدود ۵۵۰ بار بیشتر از ساکاروز (قند معمولی) شیرین است. از این ماده به شکل گستردهای بهعنوان شیرین کننده استفاده میشود. استفاده از ساخارین در آمریکا به علت سرطانزا بودن ممنوع است.
نامهای دیگر ساخارین[ویرایش]
این ترکیب با نامهای E954 و Benzoic sulfinide نیز شناخته میشود.
پیوند به بیرون[ویرایش]
منبع[ویرایش]
- ↑ Merck Index, 11th Edition, 8282.
- ↑ Set Cookies
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |