زینگ‌اشپیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صحنه‌ای از اپرای فلوت سحرآمیز

زینگ‌اشپیل (به آلمانی: Singspiel) سبکی در اپراهای به زبان آلمانی و ترکیبی از آواز و گفتگو است. اوج محبوبیت آن در اواخر سده هجدهم میلادی بود. در این سبک اجراکنندگان در میان تصنیف‌ها و آریاها، به گفتگوی معمولی نیز می‌پردازند. انگیزهٔ ایجاد این سبک تلاش آهنگسازان بر ضد شیوهٔ تصنعی اپراهای ایتالیایی بود.[۱]

شناخته‌شده‌ترین اپرا در سبک زینگ‌اشپیل فلوت سحرآمیز (۱۷۹۱) اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. دستبرد به حرمسرا (۱۷۸۲) و رئیس تئاتر (۱۷۸۶) دو اپرای دیگر از موتسارت در این سبک هستند.

پانویس[ویرایش]

  1. “singspiel”. Encyclopædia Britannica. Retrieved 11 July 2014.