زیمنس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زیمنس
لوگوی زیمنس
نوع شرکت سهامی عام
ISIN DE0007236101
تأسیس ۱۲ اکتبر ۱۸۴۷
دفتر اصلی پرچم آلمان برلین و مونیخ و ارلانگن، آلمان
مدیریت

جو کایزر

کارکنان ۴۰۵٬۰۰۰ (۲۰۰۹)
درآمد ۷۶٫۶۵۱ میلیارد یورو (۲۰۰۹)
زمینه فعالیت الکترونیک
تجهیزات نیروگاهی
تجهیزات مخابراتی
تجهیزات حمل و نقل
ادوات پزشکی
وب‌گاه www.siemens.com
روتور یک توربین بخار پیشرفته ساخت شرکت زیمنس

زیمنس (به آلمانی: Siemens AG) بزرگترین شرکت چند ملیتی که مقر آن در مونیخ، آلمان، بزرگترین در اروپا در زمینه مدرن الکتریکی و الکترونیکی است. این شرکت در سال ۱۸۴۷ در برلین، آلمان، توسط ارنست زیمنس تاسیس شده‌است.

زیمنس یکی از بزرگترین شرکت‌های بین‌المللی در زمینه سیستم‌های برق و ارتباطات و سیستم‌های کنترل الکترونیکی، لوازم برقی خانگی و همچنین در تجهیزات پزشکی و تهویه مطبوع، تلفن همراه و خانه و لپ تاپ است.

تاریخچه[ویرایش]

زیمنس در ۱۲ اکتبر سال ۱۸۴۷ توسط ارنست زیمنس تاسیس شده بود. وارنر این شرکت را در آغاز بنام Bauanstalt von Siemens & Halske در گارگاه خود افتتاح نمود. وارنر در سال ۱۸۴۸ نخستین و طولانی ترین خط تلگراف بین برلین تا فرانکفورت را ساخته و در سال ۱۸۵۰ برادر خود ویلیام زیمنس را به نمایندگی زیمنس در لندن گماشت. او پس از افتتاح نمایندگی در انگلستان، شروع به ساخت و راه اندازی خطوط و شبکه‌های مخابراتی در روسیه مشغول شد. در سالهای ۱۸۶۷ خط تلگراف بین لندن - کلکته را به پایان رسانید. در سالهای پس از این شرکت رشد و ترقی خود را با ساختن موتورهای برقی و لامپ ادامه داده و در سال ۱۸۹۷ نام شرکت از Bauanstalt von Siemens & Halske به (S&H) تغییر کرد. در سال ۱۹۱۹ شرکت زیمنس با همکاری دو شرکت دیگر به طور مشترک شرکت اوسرام OSRAM بنیان نهادند و در سال ۱۹۲۳ شرکت‌های فرعی و زیر مجموعه آن در ژاپن تأسیس گشت.

برنامه هسته‌ای ایران[ویرایش]

این شرکت در پیشبرد برنامه هسته‌ای ایران نیز مشارکت داشته‌است. در سال ۲۰۱۲ مقامات ایرانی اعلام کردند که در تجهیزات فروخته شده به ایران مواد منفجره‌ای جاسازی شده بود که در صورت نصب و راه‌اندازی این قطعات، منفجر می‌شدند .[۱] در همین رابطه علاءالدین بروجردی اعلام کرد دانشمندان ایران در بازرسی‌های پیش از نصب نهایی از این مواد منفجره آگاه شدند و آنها را خنثی کردند. در واکنش، شرکت زیمنس این دعاوی ایران را تکذیب کرد و اعلام کرد که بعد از انقلاب ۱۹۷۹ با برنامه هسته‌ای ایران هیچگونه همکاری نداشته‌است.[۲]

منابع[ویرایش]

منابع برای مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • Weiher, Siegfried von /Herbert Goetzeler (1984). The Siemens Company, Its Historical Role in the Progress of Electrical Engineering 1847–1980, 2nd ed. Berlin and Munich.
  • Feldenkirchen, Wilfried (2000). Siemens, From Workshop to Global Player, Munich.
  • Feldenkirchen, Wilfried / Eberhard Posner (2005): The Siemens Entrepreneurs, Continuity and Change, 1847–2005, Ten Portraits, Munich.

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زیمنس موجود است.