زنبور درمانی
محتویات |
زنبور درمانی(آپیتراپی) [ویرایش]
 |
این بخش بیش از اندازه بر مبنای منابع اولیه و یا ضعیف نگاشته شده است و یا نیازمند منابع معتبر پزشکی بیشتری برای اثباتپذیری است. |
 |
آپیتراپی استفاده ی پزشکی از محصولات زنبور عسل است که میتواند شامل استفاده از عسل، ژل رویال، سم زنبور و... باشد.بیشتر ادعاها درباره ی زنبوردرمانی با استانداردهای علمی پزشکی مبتنی بر شواهد اثبات نشده اند. شرایط و بیماریهای مختلفی توسط معتقدان به این شیوه ی درمانی به عنوان کاندید پیشنهاد شدهاند.شناخته شدهترین آنها درمان بیماریهای خودایمنی مثل مولتیپل اسکلوروزیس(MS) به وسیله ی سم زنبور است.
تاریخچه [ویرایش]
تعیین منشا دقیق زنبوردرمانی مشکل است و می تواند به عقب، به مصر باستان، یونان و چین بازگردد.استفاده از عسل و سایر محصولات زنبور می تواند به هزاران سال پیش برگرد و خواص درمانی آن در متون مقدس زیادی آمده است که بیشتر در ارتباط با فواید تغذیه ای استفاده از محصولات زنبور هستند نه استفاده از سم زنبور. بیشترین تحقیقات مدرن درباره ی زنبوردرمانی، مخصوصا سم زنبور، با تلاشهای یک پزشک به نام Phillip terc آغاز شد.او درباره ی رابطه ی عجیب بین نیش زنبور و روماتیسم در 1888 گزارش داد.معروفیت تازه تر در طول 60 سال گذشته می تواند به یک زنبوردار از ورمونت ایالات متحده به نام charles Mraz بازگردد.
اعمال بالینی [ویرایش]
|
|
این بخش بیش از اندازه بر مبنای منابع اولیه و یا ضعیف نگاشته شده است و یا نیازمند منابع معتبر پزشکی بیشتری برای اثباتپذیری است. |
|
اگرچه زنبوردرمانی شامل استفاده از محصولات زنبور است، این کلمه بیشتر در ارتباط با درمان با سم زنبور است و نه استفاده از عسل یا دیگر محصولات زنبور. ادعا میشود که درمان با نیش زنبور برای آرتریت، بورسیت، تاندونیت، هرپس زوستر در کنار دیگر بیماریها کاربرد دارد. فراوانترین جز فعال سم زنبور ملیتین(melittin)است که فعالیت ضدالتهابی قوی دارد.اگرچه سم زنبور مخلوط پیچیدهای از پپتیدها و پروتئین های متنوع است که برخی از آنها برای سیستم عصبی و سیستم ایمنی بدن اثرات سمی دارند. هیچ استانداردی برای استفاده از سم زنبور وجود ندارد.برخی ادعا می کنند که مکان ورود نیش زنبور مهم است در حالی که برخی دیگر گزارش کردهاند که محل ورود نیش زنبور مهم نیست.تعداد نیشها نیز از چند دانه تا صدها عدد متغیر است که ممکن است توسط زنبور زنده و یا به وسیله ی تزریق وارد شوند.این درمان می تواند دردناک باشد و حتی در صورتی که بیمار به سم زنبور حساسیت داشته باشد می تواند ایجاد شوک آنافیلاکسی کند و موجب مرگ شود.
بررسیهای علمی [ویرایش]
در یک تحقیق کنترل شده در دانشگاه علوم سلامتAllegheny در فیلادلفیا مشخص شد که سم زنبور در هیچ دوزی هیچ اثر مثبتی در موشهای مبتلا به مولتیپل اسکلوروزیس(MS)نداشت.علاوه بر این خیلی از حیواناتی که این درمان را دریافت کردند نسبت به حیوانات گروه شاهد، علایم بدتری را نشان دادند.[۱] هدف فاز اول تحقیقات در مرکز پزشکی دانشگاه جرج تاون در واشنگتن که مخارج آن توسط انجمن MSآمریکا(MSAA)تامین شد، بررسی ایمنی در استفاده از سم زنبور در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلوروزیس(MS)بود.[۲]
منابع [ویرایش]
- ↑ "No Beneficial Effect of Bee Venom in Study Using Animal Model for MS". Multiple Sclerosis Society of Canada. 1998-06-02. http://www.mssociety.ca/en/research/CAT980602.htm. Retrieved 2007-03-07.
- ↑ Haran, Christine (2007-03-07). "The Buzz About Bee Venom Therapy for MS". BreakThrough Digest. http://www.breakthroughdigest.com/html/alternative_1.html. Retrieved 2007-03-07.
