زمینچهره
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زمینچهر،[۱] زمینچهره[۲]، شکل زمین یا لندفرم (به انگلیسی: landform)، در علوم جغرافیایی به شکل یا اشکال طبیعی یا فیزیکی سطح زمین گفته میشود، مانند دشتها، درهها، فلاتها، کوهها و پدیدههایی که در سطح زمین ایجاد شده و عوامل درونی و یا بیرونی در ایجاد آن نقش داشته و دارند.
زمینچهره در زیرشاخههای علوم زمین و زمینشناسی، واحدی جغرافیایی است که به شکلی گسترده بر پایهٔ شکل سطح و محلش در منظره تعریف میشود، و به عنوان بخشی از زمین و بدینروی عنصری از توپوگرافی به شمار میرود. عناصر زمینچهره همچنین شامل منظرههای دریایی و ویژگیهای بدنههای آبی اقیانوسی مثل خلیجها، شبهجزیرهها، دریاها و به همین ترتیب، شامل ویژگیهای عوارض زیرآبی همچون رشتهکوهها و آتشفشانهای زیر آب، و حوضههای اقیانوسی بزرگ میشود.
منابع[ویرایش]
- ↑ زمینچهر از واژههای مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای landform در انگلیسی و در حوزهٔ زمینشناسی است. «فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان ـ دفتر هفتم، بخش لاتین». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۵۱. بازبینیشده در ۲۹ فروردین ۱۳۹۱.
- ↑ جعفری، عباس٬ فرهنگ گیتاشناسی؛ تهران، چاپ پنجم، ۱۳۷۰.
- Landform، ویکیپدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۴ خرداد ۱۳۸۹.
