زمینلرزه دشتبیاض و فردوس (۱۳۴۷)
مختصات: شرقی۵۹°۰۱′ شمالی۳۳°۵۴′ / °۵۹٫۰۲شرقی °۳۳٫۹شمالی
| زمینلرزه دشت بیاض و فردوس | |
|---|---|
 Earthquake Epicenter
|
|
| تاریخ | ۹ شهریور ۱۳۴۷ |
| بزرگی | ۷٫۳ ریشتر |
| زیان | حدود ۱۲٬۰۰۰ نفر کشته[۱] |
زمینلرزه دشت بیاض و فردوس، دو زمینلرزهٔ پیاپی بود که در دو روز منطقهٔ دشت بیاض، کاخک و فردوس را ویران کرد.
زمینلرزهٔ نخست، به شدت ۷٫۳ ریشتر[۱] و در ساعت ۲:۱۷ بعد از ظهر[۲] ۹ شهریور ۱۳۴۷ دشت بیاض، خضری، کاخک و روستاها و شهرهای اطراف را لرزاند. فردای آن روز، صبح ۱۰ شهریور ۱۳۴۷، شهر فردوس با زلزلهای به بزرگی ۶٫۴ ریشتر[۳] ویران شد.
این زمینلرزه، همچنین با نامهای زمینلرزهٔ فردوس، زمینلرزهٔ کاخک و زمینلرزهٔ جنوب خراسان هم شناخته میشود.
محتویات |
کشتهها و خرابیها [ویرایش]
کشتهشدگان این دو زمینلرزه در آمارهای مختلف، بین ۷٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ نفر بیان شدهاند.[۴] همچنین در این زمینلرزه، حدود ۱۲٬۰۰۰ خانهٔ مسکونی ویران شد[۵] و حدود ۷۰٬۰۰۰ نفر بیخانمان شدند.[۴]
واکنشها [ویرایش]
- دولت: امیرعباس هویدا، نخست وزیر وقت، روز یکشنبه ۱۰ شهریور، به مناطق زلزلهزده رفت تا از نزدیک مدیریت بحران را بر عهده بگیرد.[۶]
- شاه: محمدرضا شاه و فرح، ظهر چهارشنبه ۱۳ شهریور، با هواپیما به بیرجند رفته و از مناطق آسیب دیده بیرجند، خضری و قاین بازدید کردند. آنها، صبح پنجشنبه ۱۴ شهریور، راهی گناباد شده و از کاخک بازدید کردند و سپس با بالگرد به فردوس رفتند.[۶]
- مراجع تقلید: تعدادی از مراجع تقلید از جمله آیت الله خوانساری، آیتالله گلپایگانی و آیتالله شریعتمداری، پیامهای تسلیت و همدردی منتشر کردند.[۶]
- افراد سرشناس: برخی از شخصیتهای سرشناس، پس از این زمینلرزه، راهی این مناطق شدند از جمله دکتر شریعتی.[۶]
جشن هنر شیراز [ویرایش]
دومین دورهٔ جشن هنر شیراز، بهدلیل وقوع این زمینلرزه، بدون تشریفات و با یک روز تأخیر گشایش یافت. جشن هنر شیراز از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶، هر ساله در شهریورماه برگزار شد.
اشاره رهبر ایران به این زمینلرزه [ویرایش]
سیدعلی خامنهای، در سال ۱۳۹۱، پس از بازدیدی که از مناطق زلزلهزده در زمینلرزه استان آذربایجان شرقی داشت، به زمینلرزهٔ دشتبیاض و فردوس اشاره کرد و گفت: «در زلزلهٔ فردوس، که این شهر بزرگ تقریباً با خاک یکسان شده بود، در طول دو ماه، تنها دو بار شیر و خورشید به مردم از نظر اجناس و مواد غذایی کمک کرد؛ حالا چادر و پتو و اینها که هیچ، آن که خیلی خیلی کم و غیر قابل ذکر بود.» وی ضمن بیان خاطرات خود از زلزله هولناک سال ۱۳۴۷ افزود: «من همان وقت منبر رفتم و سخنرانی کردم و از مردم پرسیدم که شیر و خورشید به شماها چه داده. به نظرم گفتند در طول این دو ماه، صد گرم شکر دادند. به همین تناسب، اجناس مختصری داده بودند، نه اجناس لازم زندگی. خب، ما آنجا رفتیم، دیدیم و کار کردیم.»[۷]
پانویسها [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «Earthquakes with 1٬000 or More Deaths since 1900» (انگلیسی). US Geographical Survey. بازبینیشده در فروردین ۱۳۸۸.
- ↑ وبلاگ دکتر مهدی زارع
- ↑ پایگاه ملی دادههای علوم زمین کشور
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ «بررسی گسل منطقه دشت بیاض، لرزهخیزی و تحلیل زلزله ۳۱ آگوست ۱۹۶۸ آن». پایگاه ملی دادههای علوم زمین. بازبینیشده در ۷ شهریور ۱۳۹۱.
- ↑ http://www.iaeg.info/iaeg2006/PAPERS/IAEG_318.PDF
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ «چهلمین سالگرد زلزله کاخک». پایگاه خبری شهرستان گناباد. بازبینیشده در ۷ شهریور ۱۳۹۱.
- ↑ «خاطرات مقام معظم رهبری از زلزله جنوب خراسان و سیل ایرانشهر؛ رهبر انقلاب: شخصاً تجربه امداد در زلزله و سیل را دارم». بولتننیوز، ۳۱ مرداد ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۷ شهریور ۱۳۹۱.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
